Foxcatcher (2014)
Sportief en psychologisch worstelen

21 februari 2015 · · Kritiek + Première

Hollywood houdt van lichamelijke transformaties en Foxcatcher is een film waarin niet een, niet twee, maar drie acteurs lichamelijk er flink anders uitzien. De meeste aandacht ging in de Verenigde Staten – waar de film al maanden geleden uitkwam – uit naar Steve Carell. Niet alleen omdat hij er fysiek heel anders uitziet met frapante neus en motoriek, maar ook vooral omdat hij tot op dat moment toch vooral bekend stond als komiek. Toch zijn ook de lichamelijke veranderingen bij Mark Ruffalo (flink aangekomen en bijna onherkenbaar) en Channing Tatum (fysiek nog imposanter dan te doen gebruikelijk) niet te versmaden en goed passend bij een film over worstelen.

Voor de goede orde: Foxcatcher is een film over klassiek worstelen, dus niet de zo typische Amerikaanse variant waar entertainers als Hulk Hogan en Goldberg elkaar zogenaamd de vernieling inhelpen. Foxcatcher is gebaseerd op de waargebeurde geschiedenis van Mark Schultz (Tatum), een worstelaar die begin jaren 80 Olympisch kampioen werd en om zich meer te ontwikkelen onderbracht bij de excentrieke John Du Pont (Carell) en zijn afgelegen trainingscomplex genaamd Foxcatcher. Mark heeft zich ondanks Olympisch succes nooit kunnen losmaken van zijn oudere broer David (Ruffalo), een worstellegende en ondanks dat hij niet zo goed is als Mark toch de enige echte Schultz. De emotionele en psychologische worstelingen waarmee Mark kampt komen in kamp Foxcatcher meer en meer naar boven en wat in eerste instantie lijkt op een eersteklas trainingsfaciliteit verandert mede dankzij de rare houdingen van Du Pont in een duistere plek van haat en jaloezie.

Het is best om bij het zien van Foxcatcher zo min mogelijk van de geschiedenis af te weten. Gelukkig is dit verhaal niet al te bekend, of je moet een fan van worstelen zijn. De verschillende twists in het scenario werken veel beter op je in als je geen idee hebt wat er komen gaat en het helpt hierbij dat de drie centrale acteurs sterke rollen neerzetten. Carell is zowel bij de Oscars als ook bij de promotie neergezet als de hoofdrolspeler, maar eigenlijk is Tatum de drijfende kracht en om wie alles draait. Het is wat dat betreft een beetje wrang dat bijna alle aandacht naar Carell uitgaat (mede te danken aan de artistieke draai in zijn loopbaan) terwijl het eigenlijk Tatum (en toch ook Ruffalo) is die echt de show steelt met een mix van indrukwekkend fysiek acteerwerk en brede vorm van emotionele uitingen. Tatum was tot dit moment misschien vooral bekend als danser en komisch acteur en de dramatische vertolking in Foxcatcher moet toch echt het ultieme bewijs zijn dat de man echt een potje kan acteren.

Toch heeft Foxcatcher best een probleem als je de acteurs opzij zet en puur kijkt naar het verhaal. Het is allemaal niet zo heel boeiend en zeker het eerste half uur is het echt even doorbijten. Als de film eenmaal begint met het nemen van duistere draaien is het vaak zo abrupt en tamelijk ongeloofwaardig (terwijl het claimt gebaseerd te zijn op een ware geschiedenis) dat je de wenkbrauwen fronst. Mark Schultz – zo wordt vrij snel duidelijk – is niet de meest intelligente man op aarde, maar sommige beslissingen die hij neemt (soms mede door toedoen van Du Pont) zijn zo onverantwoord en oliedom dat het niet krachtig overkomt en de interesse in de personages wegvalt. Een ander relatief kleiner probleem is het worstelen zelf, want het blijft naast een drama ook echt een sportfilm. In tegenstelling tot bijvoorbeeld boksen is worstelen niet de meest cinematische sport, het gaat allemaal vrij traag en al teveel afwisseling is er niet. Sterker nog, het wordt heel snel heel saai en dat terwijl er flink wat worstelen in Foxcatcher zit.

Toch moet je al met al het acteerwerk erg prijzen en ook met de regie zit het wel goed. Regisseur Bennett Miller maakte in het verleden Capote (2005) en Moneyball (2011)en Foxcatcher is in zekere zin een curieuze mix van de twee. Wat nare, onbetrouwbare en narcistische personages gekoppeld aan een afwijkende manier van sportbeleving. En met weinig kennis van het hele gebeuren zullen sommige momenten behoorlijk verassend en zwaar aankomen. Helaas schiet het verhaal wat tekort wat ervoor zorgt dat Foxcatcher zeker geen topfilm is, maar voor het spel alleen toch best de moeite.
★★★☆☆


Onderwerpen: , , , , , ,


Reageer op dit artikel