Het gouden tijdperk is nog lang niet ten einde (1/2)
De beste televisieseries van 2014: #20 - #11

1 februari 2015 · · 2014 + Lijst

2014 was niet alleen een ijzersterk jaar voor film, maar ook televisie bracht ons meerdere geniale series en momenten. Ik geef mijn persoonlijke top 20 van beste seizoenen van televisieseries, waarbij ik alleen ga voor fictie. Toch wil ik een enorme pluim geven aan Last Week Tonight wat zich in een seizoen heeft ontpopt tot de beste komische nieuwsshow op televisie. John Oliver weet precies net dat nieuws te bespreken dat ontzettend belangrijk is, maar nauwelijks onder de aandacht komt. En het helpt dat de show van HBO is waardoor Oliver niet gecensureerd wordt of zich in moet houden. Het is een groot succes en gelukkig brengt 2015 een groter aantal afleveringen. Dat gezegd hebbende, hieronder mijn nummer 20 tot en met 11 van beste televisieseries van 2014.

20. Brooklyn Nine-Nine (Fox, 2e helft seizoen 1 & 1e helft seizoen 2 )

Ja, het is een sitcom dus hoef je geen artistiek of technisch hoogstaande televisie te verwachten maar oh, wat is Brooklyn Nine-Nine een hilarische serie. Wat de komische politieserie vooral erg sterk maakt is de chemie tussen de acteurs waarvan velen nog niet eens bekend staan als komische talenten. Grote man achter de show en hoofdrolspeler Andy Samberg heeft met zijn Saturday Night Live achtergrond voldoende komische bagage, maar van acteurs als Stephanie Beatriz (heerlijk boos), Andre Braugher (gortdroog) en Terry Crews (ontwapenend grappig) verwacht je niet een, twee, drie lachers op de hand. En toch zijn juist zij degenen die voor de meeste lachers zorgen samen met Chelsea Peretti die de dodelijk komische Gina speelt. Voeg eraan toe dat in het tweede seizoen Stephen Root in het verhaal wordt betrokken en als klap op de vuurpijl kent de serie opvallend genoeg enkele hilarische knipogen naar de Nederlandse cultuur.

19. Penny Dreadful (Showtime, seizoen 1)

Een van de meest positieve verassingen van 2014 was toch zeker Penny Dreadful. De opzet had immers alles in zich om de zoveelste matige horror-serie op te leveren. Maar de serie weet uitstekend de sfeer en narigheid van 19e eeuwse penny dreadfuls (Britse fictie met veel gevoel voor grand guignol) te treffen qua uiterlijk en het helpt dat verschillende klassieke personages de revue passeren, al dan niet kortstondig. Victor Frankenstein en zijn monster, Dorian Gray, Mina Harker en Abraham van Helsing om er eens een paar te noemen. Penny Dreadful durft het ook aan om hier en daar flink door te pakken qua geweld en naakt wat bijdraagt aan het sensationele aspect van de serie. Ten slotte zorgen enkele grote namen in de cast ervoor dat de serie kijkers aantrekt. Josh Hartnett, maar ook (ex) Bond-acteurs Timothy Dalton, Eva Green en Rory Kinnear hebben belangrijke rollen. Penny Dreadful is niet voor een ieder – je moet wel echt van horror houden -, maar voor een genre dat tot op heden vaak slecht werd behandeld op het kleine scherm is het absoluut een aanrader en het is te hopen dat de makers dezelfde fijne toon aan zullen blijven houden.

18. The Leftovers (HBO, seizoen 1)

Damon Lindeloff is een naam die in televisieland zowel op applaus als ook irritatie kan rekenen. De man achter Lost heeft immers flinke kritiek over zich heen gekregen na de afronding van die serie en ook zijn scenario van de film Prometheus werd lang niet door iedereen goed ontvangen. The Leftovers is ook een echt Lindeloff product. Veel mysticisme waarvan je nu al weet dat je nooit antwoorden zal krijgen, voorzienigheid alom en onwijs veel religieuze symboliek. Talloze mensen verdwijnen plots (letterlijk plots) van de aardbodem en we volgen enkele overgeblevenen die met deze situatie verder moeten gaan. The Leftovers is behoorlijk zware kost (soms iets te zwaar zelfs: er mag ook weleens een glimlach verschijnen, Damon) en Lindeloff heeft al toegezegd dat hij lang niet alles zal uitleggen, maar het is ook ontegenzeggelijk fraai gefilmd en sterk verteld met voldoende twisten en flashbacks in het verhaal uitgebeeld door een ijzersterke groep acteurs. Zeker de laatste paar afleveringen bieden gelukkig voldoende houvast voor een interessant vervolg.

17. The Fall (BBC, seizoen 2)

Geen volk dat zich zo kan onderscheiden met politiedrama’s dan de Britten. De traditie is ontzettend rijk en The Fall past prima in het rijtje van piekfijn Brits genrewerk. Het eerste seizoen was al ontzettend goed en duister (stond in mijn 2013 overzicht zelfs in de top 10) en het tweede seizoen zet niet alleen deze toon door, maar weet voldoende nieuw materiaal te introduceren zodat je er als kijker niet op uitgekeken raakt. Gillian Anderson (de politie-inspecteur) en Jamie Dornan (de seriemoordenaar) acteren nog steeds de pannen van het dak en de psychologische strijd tussen de twee groeit almaar dichter naar elkaar toe waarbij seksuele spanningen centraal staan. Naar goed Brits gebruik kent het seizoen niet al teveel afleveringen – zes stuks van een uur – en de climax is van dien aard dat je echt snakt naar meer. Anderson zal later in mijn lijst nog terugkeren terwijl Dornan op het punt staat door te breken in Hollywood met Fifty Shades of Grey (2015). The Fall is zoals een politieserie rondom een seriemoordenaar hoort te zijn erg naargeestig en soms zelfs angstaanjagend dus liefhebbers kunnen hun plezier zeker op.

16. In the Flesh (BBC Three, seizoen 2)

Nog meer kortstondig Brits geweld – wederom zes afleveringen – en tevens de meest frustrerende serie in mijn lijst. Niet dat dit ook maar iets met de kwaliteit van In the Flesh te maken heeft, want de variant op het zombie-genre wist met het tweede seizoen echt grote stappen te maken. We vervolgen het leven van Kieren, een van de vele mensen die is herrezen uit de dood maar in tegenstelling tot de bloeddorstige zombies van The Walking Dead zijn menswaardigheid, intelligentie en emoties heeft behouden. Het tweede seizoen richt zich nog meer op de natuurlijke en ook zeker politieke strijd tussen de levenden en de zombies waarbij het knappe van In the Flesh is dat je duidelijk aan de kant van de zombies staat zonder dat dit ook maar een seconde ridicuul wordt. Nee, wat deze notering zo frustrerend maakt is dat de serie is afgelast vanwege budgettaire redenen. En dat terwijl het tweede seizoen toch echt met een cliffhanger eindigt. Eenzelfde lot is overigens ook Utopia van het Britse Channel 4 beschoren, ook zo’n uitstekende serie (net buiten de top 20 gevallen) die geen derde seizoen zal kennen ondanks een nog lopend verhaal.

15. House of Cards (Netflix, seizoen 2)

In tegenstelling tot de andere series in mijn lijst, kun je House of Cards op geheel zelf gekozen tempo bekijken. Netflix brengt ieder nieuw seizoen immers in een hap uit voor streaming waardoor je niet iedere keer minimaal een week hoeft te wachten op een nieuwe aflevering. Net als het eerste seizoen kent ook het tweede een veelvoud aan opvallend realistische politieke intriges en spelletjes. Het tweede seizoen zien we Frank Underwood (nog altijd een geweldige rol van Kevin Spacey waarvoor hij overigens eerder dit jaar zijn eerste Golden Globe won) vooral als Vice-President en de wereld waarin hij leeft is zo mogelijk nog duisterder geworden. Keiharde politieke gevechten worden gekoppeld aan moord, chantage en ethiek waarbij het laatste punt vooral van belang raakt bij Claire Underwood (een evenzo geweldige Robin Wright). Het afgelopen seizoen van House of Cards zat bomvol met verassende ontwikkelingen – alleen al in de eerste aflevering – en het slot laat zien dat we alles behalve van Frank af zijn. En dat is voorlopig maar goed ook.

14. Homeland (Showtime, seizoen 4)

Naast frustratie was er ook een serie waar ik weer blij van werd. Ik moet het toegeven, ik was in 2012 en 2013 veel te vergevend voor Homeland. Vooral het derde seizoen was met terugwerkende blik zeer matig. Gelukkig hebben de makers besloten de mindere, bijna soap-achtige elementen helemaal te elimineren en terug te keren naar de basis: spionage en landsbedreiging. Het vierde seizoen speelt zich bijna in zijn geheel in Pakistan af waar Carrie, Saul en Quinn een uit de hand lopend internationaal incident moeten zien op te lossen terwijl terroristen een grootschalige actie voorbereiden (kritiek was er wel degelijk over de visualisering van Pakistan en diens inwoners die inderdaad hier en daar wat oriëntalistische trekjes vertoont). Homeland was in 2014 weer ouderwets enerverend, bij tijden ontzettend spannend en verassend en de drie hoofdrolspelers zijn op hun best. Vooral Quinn ontpopt zich tot een van de fijnste bad-asses op televisiegebied. Wellicht dat we Rupert Friend over een aantal jaren mogen verwelkomen als de nieuwe James Bond? Het visitekaartje is er in ieder geval. Het is echt te hopen dat Homeland deze stijl van actie, drama en spionage vasthoudt en niet teveel teruggrijpt naar liefdesperikelen. Maar gezien de draai terug in de goede richting afgelopen jaar mag je daar wel van uitgaan. Homeland is weer helemaal terug van soort van weg geweest!

13. Boardwalk Empire (HBO, seizoen 5)

Waar Homeland dus echt terugkeerde naar sterk niveau en In the Flesh helaas vroegtijdig werd afgebroken, kende Boardwalk Empire echt diens zwanenzang. Vijf seizoenen is eigenlijk ook wel prima, zo wezen mijn twee favoriete series aller tijden al eerder uit: The Wire en Breaking Bad. Boardwalk Empire doet ook echt wat bijzonders met de finale aangezien het verhaal een tijdssprong kent van zeven jaar gekoppeld aan flashbacks naar Nucky’s jeugd en carrière als politieagent. Net als de vier voorgaande seizoenen ziet ook het slotseizoen er werkelijk virtuoos uit, de aandacht voor details in zowel sets als ook kostuums is echt eersteklas. Het valt natuurlijk nooit mee om een jarenlang durende serie voldaan af te ronden, maar gelukkig weet Boardwalk Empire niet in de berenklem te trappen zoals veel eerdere series het is voorgegaan. Het slotseizoen – ingekort tot acht afleveringen – is ook echt het slot van een jarenlange reis met Nucky en consorten, eentje die echt voldoet aan de hoge verwachtingen en vrijwel alle plot-elementen weet af te ronden. De serie zal gemist worden, maar zoals al blijkt in deze gouden tijden voor televisie valt er genoeg te genieten en vijf seizoenen is zoals gezegd een goed aantal om afscheid mee te nemen.

12. Rectify (SundanceTV, seizoen 2)

Voor mij is het bewijs dat 2014 een ongehoord topjaar voor televisie was, dat mijn favoriete serie van 2013 nu slechts op plaats 12 staat. En dat terwijl Rectify er niet eens zoveel minder op is geworden, maar de lat was zo hoog gelegd dat je nauwelijks van het tweede seizoen mocht verwachten dat hetzelfde belachelijk torenhoge niveau zou worden herhaald. Daniel probeert nog altijd te reïntegreren in de samenleving nadat hij in het begin van de serie uit de dodencel werd vrijgelaten. En ook in het tweede seizoen blijft de twijfel constant rondom zijn schuld of onschuld hangen, zeker wanneer Daniel zich zonderling gedraagt binnen of buiten zijn ouderlijk huis. De trage, bijna meditatieve stijl is gebleven en zelfs toegenomen wat de serie lang niet altijd toegankelijk maakt. Niet voor niets zijn er sinds het begin van de plot slechts enkele weken verstreken terwijl het tweede seizoen er al op zit. Het is ook maar de vraag hoe lang je een serie als Rectify vitaal kan houden, al is een derde seizoen al aangekondigd. En hoe je het ook wendt of keert, in een tijd van spetterende en indringende televisie is drie kwartier rustgevende en sluimerende TV in de week een zeer welkome afwisseling. Zeker als Rectify een dergelijk hoog niveau weet aan te houden, wellicht niet meer de hoogtes van bepaalde momenten in het eerste seizoen maar toch…

11. Masters of Sex (Showtime, seizoen 2)

Wat in eerste instantie overkwam als een vreemd idee voor een serie, heeft zich in twee jaar ontpopt tot een van de beste uren aan wekelijks drama. Masters of Sex vertelt niet alleen het verhaal van wetenschapper en pionier in seksueel onderzoek Bill Masters en zijn co-onderzoeker Virginia Johnson (twee glansrollen van Michael Sheen en Lizzy Kaplan), maar tegelijkertijd komen ook allerlei sociale misstanden van de late jaren 50 en begin jaren 60 aan bod. Vrouwenrechten en raciale spanningen zijn slechts twee van de onderwerpen die in dit seizoen een centrale rol innemen en het is vanuit dramatisch oogpunt ijzersterk uitgewerkt. Masters of Sex (de titel verklapt het al) is tevens een van de weinige series (of films wat dat betreft) die seks niet gekunsteld in beeld brengt, of het nu liefdevol is of de stoom er van af komt; het ziet er realistisch uit. Daarbij valt er ondanks de aanwezigheid van meerdere zeer serieuze thema’s ook ontzettend veel te lachen, deze balans maakt Masters of Sex tot must-see TV en eentje die makkelijk nog een paar jaar succesvol mee kan.

Morgen verschijnt de top 10.


Onderwerpen: , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel