Imagine (10): De laatste loodjes
Turbo Kid en Lost Soul: The Doomed Journey of Richard Stanley

Zoals Theo gisteren al opmerkte is Imagine afgelopen en ondanks dat het aanbod kwalitatief gezien niet kon tippen aan de afgelopen paar jaren (maar dat is zeker geen schande) waren er toch weer zat fijne titels te zien. In mijn slotartikel van het festival geef ik nog twee tips die zeker de moeite waard zijn op te zoeken en beiden in de top vijf van de publieksprijs zijn geëindigd. Tenslotte toon ik mijn eigen top vijf van Imagine 2015.

Turbo Kid (François Simard, Anouk Whissell en Yoan-Karl Whissell, 2015)

Eigenlijk had dit een korte film moeten opleveren voor de eerste The ABCs of Death (2012) en toen deze afviel voor de letter T besloten de drie (!) filmmakers er maar een lange speelfilm van te maken met hulp van crowd funding. Het resultaat is een krankzinnig verhaal dat zich met een knipoog in de toekomst van 1997 afspeelt en een Mad Max-achtige wereld toont waar plunderaars regeren en de mensheid vrijwel is uitgeroeid. De hoofdrolspeler is een eenzame tiener genaamd Kid en met zijn BMX-fiets zoekt hij naar koper dat hij vervolgens verkoopt aan louche handelaren. Op een dag stuit hij op Apple, een tienermeid met schattige lach en overdreven optimisme. Al gauw blijkt dat zij een robot is, maar ondanks die beperking sluiten de twee een vriendschap en met hulp van een stoere cowboy binden ze de strijd aan met de sadistische Zeus (een betrouwbaar vileine rol van Michael Ironside).

Turbo Kid is een zeer fraaie hommage aan de jaren 80 en uiteraard ook post-apocalyptische films. De BMX, cassettebandjes, een stripboekheld waar Kid zijn acties op baseert en een synth-soundtrack die regelrecht uit een pulpy jaren 80 film lijkt te komen (inclusief themalied van 80’s relikwie Stan Bush). Het lijkt met Imagine dit jaar meer en meer een terugkerend thema te worden als je ook kijkt naar hits als The Guest (2014) en It Follows (2014): teruggrijpen naar de jaren 80. Gelukkig stelt ook Turbo Kid niet teleur en is de herkenning een groot pluspunt. Erg interessant is tevens de wijze waarop de film aan de ene kant heel erg schattig en quirky is, maar zodra er gevechten uitbreken de film totaal los gaat met zeer bloederig en expliciet geweld wat niet zou misstaan in groteske zombiefilms bijvoorbeeld. Het helpt uiteraard ook zeer dat de twee jonge helden een heerlijke chemie met elkaar hebben waardoor je de plot die behoorlijk krankjorum is helemaal voor lief neemt. Turbo Kid is een echte aanrader en eindigde niet voor niets als op een na beste film bij het publiek.
★★★★☆

Lost Soul: The Doomed Journey of Richard Stanley’s Island of Dr. Moreau (David Gregory, 2014)

Vorig jaar werd het Imagine publiek getrakteerd op de uiterst sterke documentaire Jodorowsky’s Dune (2013), een film over een film die nooit gemaakt is en het kierewiete verhaal van Jodorowsky’s poging een overambitieus project van de grond te krijgen. Island of Dr. Moreau is uiteindelijk in 1996 wel gemaakt, maar niet door Richard Stanley. John Frankenheimer regisseerde de film uiteindelijk en de kritieken waren niet mals. Lost Soul is een documentaire over de hele reis die Stanley aflegde in een poging zijn droomproject te maken en hoe totaal uit de bocht het hele filmproces vloog.

Stanley komt zelf uitgebreid aan het woord en al vanaf het begin krijg je het idee dat dit weleens helemaal uit de hand zou kunnen gaan lopen. Uit de documentaire blijkt echter dat dit vooral gebeurt op het moment dat Stanley door de producenten is ontslagen en spoorloos verdwijnt. We krijgen te horen dat de filmcrew in Australië zich helemaal te buiten gaat aan drank en drugs en dat hoofdrolspelers Marlon Brando en Val Kilmer het complete productieproces saboteren. Lost Soul is grotendeels een aanklacht tegen de bemoeizuchtige handelingen van Hollywood-producenten die (vaak Europese) regisseurs geen vrije hand geven waardoor het project nooit kan worden wat de filmmaker zo graag zou willen bewerkstelligen.

Het is een groot voordeel dat Richard Stanley een enorme excentriekeling is met verhalen over onder meer hekserij en er komt zelfs een moment dat Stanley – die na ontslag werd verboden op de set te komen – zich verkleedt als filmmonster om toch te kunnen koekeloeren. En net als het geval was met Jodorowsky lijkt Stanley wel te kunnen lachen om het feit dat het uiteindelijke eindproduct een enorme mislukking blijkt. Helaas duurt Lost Soul net zoals zoveel soortgelijke documentaires wat aan de lange kant, maar de anekdotes zijn zo absurd en onbegrijpelijk de waarheid dat het fascinerende kost blijft. Wie overigens meer wil lezen over wat wel een uitstekende adaptatie van de roman betreft, namelijk Island of Lost Souls (1932), raad ik aan de bijdrage over de film van Fedor Ligthart eens te lezen. En wie nog meer informatie wil over het uiteindelijke Island of Dr. Moreau moet dit artikel van Theodoor Steen doornemen.
★★★½☆

Toplijst Imagine:

1. It Follows
2. The Guest
3. Righting Wrongs (onderdeel van het Hong Kong Film Panorama)
4. Turbo Kid
5. Alléluia


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel