Luther (seizoen 4) en de Doctor Who Kerstspecial

29 december 2015 · · Kritiek + Televisie

Idris Elba in Luther

Het feestseizoen bij de BBC is altijd een behoorlijke aangelegenheid, zelfs zo uitgebreid dat ik het aanbod in twee artikelen zal verspreiden. Vandaag besteed ik aandacht aan het twee afleveringen durende nieuwe ‘seizoen’ van Luther (2010-) en de Kerstspecial van Doctor Who (2005-).

Erg veel tijd heeft dit nieuwe seizoen van Luther nauwelijks om een diepgaand verhaal of karakterschets uit te werken, aangezien er slechts twee afleveringen waren van ieder één uur. De opening is nog alleraardigst en spannend omdat je nauwelijks een idee hebt wat er aan de hand is en waar werkelijk de spanning en twist vandaan zal komen. Het is vrij duidelijk dat schrijver en ontwerper Neil Cross inspiratie heeft gehaald uit de televisieserie The Fall (2013-) met een eenzame vrouw in een huis waar gevaar dreigt van een al dan niet aanwezige psychopaat.

Na deze opening krijgt de kijker al snel te horen dat co-ster Ruth Wilson niet (meer) terug zal keren en dat haar personage Alice Morgan dood is – waarschijnlijk heeft de actrice het te druk met de Amerikaanse serie The Affair (2014). Het is jammer, maar zeker niet onoverkomelijk. Een veel groter probleem van dit tweeluik is dat het slechts een dubbele aflevering betreft. Nou staat Britse televisie bekend om het sterk uit de doeken doen van grote verhalen in afleveringen die zelden dubbele cijfers halen, maar Luther probeert het onmogelijke en slaagt helaas niet. Er zijn na het zien van dit tweeluik teveel vragen en het kent (logischerwijs) te weinig diepgang. We krijgen nooit echt een overtuigend idee waarom de moordenaar/kannibaal doet wat hij doet, hij is meer een krankzinnige met een wel heel vage motivatie.

En dan is er uiteraard nog Luther zelf, als altijd imposant neergezet door Idris Elba. Quasi-verbannen als Londense inspecteur keert hij ogenschijnlijk eenvoudig terug en overleeft hij tamelijk simpel een massale prijs op zijn hoofd. Deze is hem uitgedeeld door een plaatselijke gangster die Alice Morgan zou kennen, maar we nu pas voor het eerst zien. Ook de traumatische ervaring die Luther ondergaat met een leven zonder Alice wordt wel aangekaart, maar wederom met te weinig overtuiging. Het is voor het overgrote deel allemaal net niet genoeg, ondanks de aardige introductie van een nieuwe vrouwelijke detective die een belangrijke rol speelt en een frisse tegenstander die in een nieuw verhaal zal terugkeren. Want dat is een ding wat wel duidelijk is gezien de climax, Luther zal terug keren. Zei het in TV-vorm of als speelfilm. En Neil Cross denkt serieus na over een spin-off rondom Alice Morgan. Maar dat is vooralsnog toekomstmuziek en hopelijk beter uitgewerkt.

Peter Capaldi en Alex Kingston in Doctor Who

Eerste Kerstdag bracht de liefhebber de inmiddels onvermijdelijke Doctor Who Kerstspecial, een op zichzelf staand verhaal met veel verwijzingen naar eerder Doctor Who-materiaal. Hierbij is het belangrijk te melden dat ik enkel bekend ben met de Peter Capaldi-seizoenen en het gebeurt regelmatig dat personages terugkeren die mij niets zeggen. Zo ook in deze special met de verschijning van Alex Kingston als River Song, een oude vlam van de Doctor die echter niet op de hoogte is van diens nieuwe identiteit. Samen binden ze de strijd aan tegen King Hydroflax, een kwaadaardige robot met bizarre hulpjes die hun hoofd kunnen splitsen.

De special is een tamelijk klassieke aflevering met voldoende droge grappen van de zijde van de Doctor, een rol die Capaldi zich echt eigen heeft gemaakt in de loop van twee seizoenen. Nieuw is dat Jenna Coleman nu echt weg lijkt van de franchise, haar personage Clara Oswald is voor het eerst sinds Capaldi het stokje overnam in geen velden of wegen te bekennen en wordt ook niet met naam genoemd. Wel zien we foto’s van eerdere Doctors Who wat een grappige manier is om naar het verleden te verwijzen.

“The Husbands of River Song” is zeker niet het allerbeste wat de Peter Capaldi-reeks de kijker heeft voorgeschoteld, de op een na laatste aflevering van het afgelopen negende seizoen (volgens de telling sinds de heropleving in 2005) was echt stukken beter en intrigerender met de intelligente tijdreis-structuur. Daarnaast lijkt de aflevering ook niet echt een koppeling te zijn richting het tiende seizoen, de aanwezigheid van River Song komt over als een eenmalige terugkeer, al weet je met de talenten van de Doctor dat niets zeker is. Het leek meer op een typisch schattig verhaal met Kerstgedachte en een romantisch einde. Daarbij deed Capaldi recentelijk op Daniel Craig-achtige wijze nogal schimmig over zijn toekomst als het titelpersonage, zijnde dat het komend jaar zijn laatste weleens zou kunnen zijn als de legendarische timelord. Wel vrijwel zeker is dat Peter Jackson een aflevering zal regisseren. Iets wat alleen al reden genoeg is om uit te kijken naar het tiende seizoen van Doctor Who.

Volgende week het tweede deel van BBC’s feestdagen met een bespreking van de Shaun the Sheep kortfilm The Farmer’s Llamas en de Sherlock nieuwjaarsspecial.


Onderwerpen: , , , , ,


Reageer op dit artikel