Raoul Walsh’ passie voor avontuur
Het beste van het westen (4)

Raoul Walsh

Raoul Walsh is de eerste regisseur in de ‘Het beste van het westen’ reeks die niet bekend staat om zijn westerns. Walsh wordt wel tot de groten van het oude Hollywood gerekend, maar die reputatie is vooral gebaseerd op zijn gangsterfilms met James Cagney en Humphrey Bogart, zoals White Heat (1949), High Sierra (1941) en The Roaring Twenties (1939). Maar Walsh heeft ook heel wat westerns op zijn naam staan. Hij speelde zelfs een bepalende rol in de ontwikkeling van het genre, hoewel niet altijd in positieve zin. Behoort de regisseur desalniettemin tot de beste regisseurs van het western genre, oftewel ‘het beste van het westen‘?

Raoul Walsh begon zijn carrière in Hollywood in 1913 als regisseur van en acteur in korte films. Een jaar later werd hij assistent van D.W. Griffith, van wie hij veel van leerde. Walsh gevoel voor actiecinema ontpopte zich al snel, met zijn eerste langere speelfilm: The Life of General Villa (1914), waarin Mexicaanse revolutionair Pancho Villa zelf de hoofdrol speelde, en waarvoor Walsh echte veldslagen met Villa filmde. In de jaren daarna maakte Walsh al enkele westerns, waarvan echter voor zover bekend geen kopieën meer bestaan.

The Big Trail

Zijn eerste overlevende western maakte hij pas na de invoering van de geluidsfilm. The Big Trail (1930) besprak ik eerder deze week al in detail (klik hier). Een groots opgezet spektakel met bijzondere breedbeeldcomposities, maar een flop tijdens een al financieel moeilijke tijd (de Grote Depressie). De western blijft daarna tot aan 1939 een B-genre, waar men in Hollywood geen geld of moeite in durft te stoppen, en tot die tijd brandt Walsh daar zijn vingers niet aan. Pas als de western weer respectabel en rendabel is geworden, en Walsh flink succes met zijn gangsterfilms behaalt heeft, waagt Walsh zich weer aan de western.

They Died With Their Boots On

De helden van Walsh…

They Died With Their Boots On (1941) is een biopic van Generaal Custer, dat zijn leven volgt van zijn eerste militaire training in 1857 tot zijn dood in 1876 in de slag bij de Little Big Horn, ook wel bekend als “Custer’s Last Stand”. Maar eigenlijk is het haast complete fictie, waar historisch gezien weinig van waar is. In werkelijkheid was Custer een arrogante, racistische klootzak die de onnodige dood van heel veel mensen op zijn geweten had, in de film is alleen die arrogantie overgebleven. Want in de vorm van Errol Flynn is Custer een charmante held, van een type dat vaak terugkeert in het oeuvre van Walsh. Zoals Andrew Sarris dat typeert: “The heroes of Walsh are sustained by nothing more than a feeling for adventure.[…]the Walshian hero is less interested in the why or the how than in the what. He is always plunging into the unknown, and he is never too sure what he will find there.”

The Tall Men

Bovenstaande geldt ook voor Clark Gable in The Tall Men (1955). Hij zoekt naar goud in besneeuwde bergen, berooft zakenmannen, bevecht Indianen, voert een kudde koeien van Texas naar Montana én verovert het hart van Jane Russell. Mannelijk avontuur in prachtige Cinemascope beeldcomposities en DeLuxe kleuren. Een echte Hollywood fantasie, of zoals Robert Ryan aan het eind over Gable zegt: “He’s what every boy thinks he’s going to be when he grows up and wishes he had been when he’s an old man.

Colorado Territory

… en hun overweldigende passie

Het gaat in Walsh’ westerns niet om de morele keuzes van zijn helden, of wat het resultaat van hun daden is, maar om de passie die hen voortstuwt en soms overweldigt. Passie die tot uiting komt in een hang naar avontuur, en naar liefde en geborgenheid. Of af en toe in het willen ontsnappen van het verleden. Zowel in Pursued (1947) als Colorado Territory (1949) is dat terug te zien. Beiden hebben een raakpunt met andere genres, en hoofdpersonen die falen hun verleden achter zich te laten. De eerste is een Freudiaanse film noir die de eerste “psychologische western” wordt genoemd, de tweede een western remake van High Sierra (1941). Het zijn twee van Walsh’ beste westerns.

Colorado Territory

Robert Mitchum kan onrecht uit zijn jeugd niet loslaten in Pursued, terwijl Joel McCrea in Colorado Territory probeert met nog één laatste treinroof zijn criminele verleden vaarwel te zeggen. In beiden maakt Walsh geweldig gebruik van hun omgeving. In Pursued verstikt de in schaduwen gehulden vallei Mitchum zijn hele leven lang, en wordt steeds kleiner om hen heen naarmate zijn verleden hem inhaalt. In Colorado Territory keert de actie telkens terug naar het prachtige Canyon de Chelley, waar McCrea zich verbergt in iconische, in rots gehouwen verlaten woningen van Indianen. In The Big Trail en The Tall Men overwinnen de protagonisten het indrukwekkende Amerikaanse landschap en vinden ze er hun toekomst in, maar in Pursued en Colorado Territory worden de mannen door dat landschap overweldigd en ontkomen niet aan hun verleden. Hoewel de laatste twee mijn voorkeur genieten, bewijzen de vier films bij elkaar mooi dat Walsh wel degelijk een van de beste regisseurs van westerns in het oude Hollywood was.


Onderwerpen: , , , , , ,


Reageer op dit artikel