Victor Victoria (1982)
Hoe musical bijzonder vermakelijk kan zijn

Victor Victoria

Aan het begin van deze themamaand heb ik er geen doekjes om gewonden: ik ben geen uitgesproken fan van het musicalgenre. Uitgezonderd een aantal vermakelijke Busby Berkeley-films uit de jaren 30 dacht ik, zeker na een paar licht tegenvallende Minnelli’s, weinig enthousiast meer te kunnen worden. Gelukkig keek ik nog even naar Blake Edwards zijn uitermate grappige Victor Victoria (1982) om te ontdekken dat musicals ook bijzonder leuk kunnen zijn.

“Driven by a fantastic lead turn from Julie Andrews, Blake Edwards’ musical gender-bender is sharp, funny and all-round entertaining.”, aldus de critics-consensus op Rotten Tomatoes. Treffender kan deze film voor mij niet worden samengevat: grappig, sfeervol en een film die seksualiteit en geslachtsrollen ter discussie durft te stellen, een ‘homofilm’ die gelukkig weinig prekerig wordt, niet echt als controversieel te boek staat (wat best opmerkelijk is) en gemaakt is door een heteroseksuele regisseur, je zou het bijna ironisch willen noemen.

Parijs, 1934. We maken kennis met Toddy (Robert Preston), een oudere homoseksueel, die naast een jongere jongen wakker wordt die hem meteen vaarwel lijkt te zeggen. Aangekomen op zijn werk, werkend in de cabaret of nachtclub “Chez Lui” doet Victoria Grant (Julie Andrews) auditie als sopraan maar wordt door eigenaar Labisse resoluut van de hand gewezen. Victoria zit op zwart zaad en kan de huur niet betalen, laat staan een maaltijd, daarom besluit ze in een restaurant te gaan eten en daar middels het plaatsen van ongedierte in haar salade gratis te kunnen eten. Haar truc slaagt deels en hier ontmoet ze wederom Toddy, die haar onderdak aanbiedt. Samen bedenken zij de Victor/Victoria-routine waarbij Victoria zich voordoet als man, een travestiet, en Toddy’s minnaar zodat ze makkelijker aan werk komt.

Victor Victoria

Victoria’s act is een grote hit en de wereld, in dit geval Parijs, lijkt voor haar open te liggen. Eén en ander wordt wat gecompliceerder wanneer King Marchand (James Garner), een Amerikaans zwaargewicht in het nachtleven van Chicago, als een blok valt voor Victoria, zeker wanneer hij erachter komt dat het hier niet om Victoria maar Victor gaat, iets wat hij maar moeilijk kan geloven. Wanneer hij op onderzoek uitgaat, stapelen de grappige, slapstick-achtige, uiteraard op misverstanden beruste incidenten zich op. Denk aan grappige inbraken, gevatte obers en een “Chez Lui” wat keer op keer door haar gasten wordt verbouwd. Op ongeveer driekwart zakt Victor Victoria wat in, en rekt Edwards zijn punt over de ontstane relatie(s) wat te lang, zeker omdat je als kijker de apotheose van mijlenver ziet aankomen. Gelukkig moet de film het niet hebben van verrassingen of geloofwaardigheid, daar is Julie Andrews ook te veel vrouw voor.

Blake Edwards is duidelijk een regisseur die zich heeft laten beïnvloeden door Franse komedie, zo is hij ook verantwoordelijk voor de Pink Panther-reeks met Peter Sellers, en weet hier een prima film in een vlot tempo neer te zetten. Niet alleen is Victor Victoria geestig en breekt deze een lans voor de verschillen tussen mannen, vrouwen, homo en hetero en hoe hier over het algemeen mee om wordt gegaan, ook kent de zelfbewuste Edwards zijn klassiekers. Zo opent de film met een foto van een stropdas-dragende Marlene Dietrich die bij Toddy in de kamer hangt. Een mooie voorbode voor wat komen gaat. Dietrich, zelf destijds openlijk biseksueel, had in de jaren 30, vooral in de films van Josef von Sternberg een aantal iconische rollen te pakken van het type die Julie Andrews in Victor Victoria gestalte geeft.

Ja, deze film is leuk. Niet alleen vanwege de bijzonder grappige situaties waar ik een aantal maal hardop om heb moeten lachen, het zijn ook de fijne jaren 30-sfeer en de overtuigende acteerprestaties van met name Robert Preston die zichzelf in het slotakkoord historisch belachelijk maakt. Hij is nou eenmaal geen vrouw. Victor Victoria maakt dat ik zeker meer van Blake Edwards ga kijken, en heeft het musicalimago voor mij een enigszins positieve wending kunnen geven.


Onderwerpen: , , , , , ,


2 Reacties

  1. Theodoor Steen

    Victor/Victoria is echt briljant. Ook erg goed van Edwards is S.O.B waarin hij zijn eigen carrière te kakken zet, en zijn vrouw (Julie Andrews) haar kindvriendelijke imago te grabbel gooit door uit de kleren te gaan.

  2. Hendrik De Vries

    Ja, S.O.B. stond n.a.v. deze film al op m’n lijstje, zal em nog wat hoger zetten ;-).


Reageer op dit artikel