Wild (2014)
Moet een goede film origineel zijn?

1 maart 2015 · · Kritiek + Première

Wild (2014)

Een film over een dame die de wildernis intrekt van de hand van de maker van Dallas Buyers Club (2013). Eerlijkgezegd begon ik enigszins schoorvoetend aan Wild (2014), waarvan het concept al vaker uitgevoerd is en waarvan de laatste productie van de regisseur met name op regie-vlak ernstig teleurstelde. Reese Witherspoon en wellicht enkele mooie natuurbeelden zouden de film moeten redden. Of weet regisseur Jean Marc Vallée toch positief te verrassen?

Witherspoon speelt Cheryl Strayed, die nadat haar leven een zooitje werd, besloot de Pacific Crest Trail te bewandelen. In eenzaamheid de natuur trotseren is iets wat meteen doet denken aan Sean Penns Into the Wild (2007) of recentelijker aan Tracks (2013), waarin Mia Wasikowska iets soortgelijks onderneemt in Australië. In het geval van Cheryl is er de dood van haar moeder, een echtscheiding te wijten aan haar sletterige gedrag en een zware drugsverslaving die haar doen besluiten orde op zaken te stellen.

Om de vraag in de inleiding te beantwoorden: deze film verrast positief. Dallas Buyers Club was een halfslachtige RTL4-woensdagavondfilm waarin alleen het acteerwerk opviel. Deze film kent een veel betere opzet. Witherspoon is innemend, herkenbaar knullig in de natuur en wordt voor zowel kijker als haar medespelers ‘The Queen of the Trail’. Ook Laura Dern, die in we in flashbacks zien als de inmiddels overleden moeder van Cheryl, is uitstekend. Toch, eerlijk is eerlijk, het is met name Jean Marc Vallée die middels flashbacks tussen heden en verleden een prettig ritme weet te creëren en de juiste timing weet te vinden om ons met Cheryl mee te laten voelen. Ook weet hij de kijker in meerdere scènes de spanning te laten voelen die Cheryl ervaart, of het nou is omdat ze een slang ziet of omdat er gewapende rednecks ongepaste toespelingen maken. De emotionele ontlading die Cheryl tegen het einde van de rit, dankzij een superschattig jongetje, overvalt voelt ook echt genoeg aan om je als kijker te ontroeren.

Toch valt er een groot kritiekpunt te ontdekken: hoe origineel en vernieuwend is deze film? Het antwoord: eigenlijk niet. De zwakkere momenten in Wild zijn dan ook die die je ziet aankomen omdat er toch aan een bepalende verwachting moet worden voldaan waarmee sommige sequenties voorspelbaar worden. Bijvoorbeeld Cheryl haar onstuimige nacht met Neerlands trots Michiel Huisman voelt erg plichtmatig en zo zijn er nog een paar kleine irritaties voor de kritische kijker te ontdekken. Toch moet ik toegeven dat deze film, ondanks het gebrek aan originaliteit, erg ontroerend en bij vlagen grappig is (goed geschreven door Nick Hornby ook). Zo zie je maar, hoe conceptueel uitgekauwd een film ook mag klinken, de uitwerking ervan kan prima voor een verrassing zorgen. Geen meesterwerk, maar absoluut het kijken waard.

★★★½☆


Onderwerpen: , , , , , ,


3 Reacties

  1. Mark

    Ontroerd raken door Reese Witherspoon, als je dat online durft te gooien dan heb je wel hele grote balls. Blijft voor mij een redelijk nietszeggende scene, een kind wat bijna onzichtbaar is de hele film, sterker nog, zie je dat kind eigenlijk wel, kan ik me niet herinneren. Duurde een paar seconden voordat ik doorhad wat er gebeurde. Misschien moet ik em nog eens kijken op een woensdagavond :)

  2. Hendrik De Vries

    Haha, ja, wellicht zendt RTL4 deze binnenkort uit. Dat kind zie je inderdaad precies 1 scene. Ik zie persoonlijk niet helemaal in waarom dat uitmaakt, gaat voor Witherspoon om dat ene ontroerende moment als trigger. Dat dat kind verder geen rol in de film speelt lijkt me geen argument.

  3. Mark

    Het lijkt mij wel leuk als kijker om te weten wat die reactie triggert, gewoon alle ontroerende shit geloven omdat een blond mens in het bos gaat janken omdat ze een kind ziet vind ik te makkelijk. Ja, het was een herinnering aan haar eigen zoon, ja lekker belangrijk, ik ken dat hele joch niet, behalve van die ene scene. Kortom: goedkoop makkelijk emotioneel RTL4 moment.


Reageer op dit artikel