2015 volgens Theo: de beste scènes uit de beste films
Een artistieke impressie van het jaar in fragmenten

4 januari 2016 · · 2015 + Lijst + Oud & Nieuw

Het is een mooi filmjaar geweest, en zoals elk jaar eer ik de films die mij het meest deden met een serie tekeningen. Uit alles wat ik zag op festivals en binnen de normale distributie dit jaar selecteerde ik twintig titels die mij raakten, ontroerden, pijn deden, aan het lachen maakten, kortom: die mij het meest bij zijn gebleven. In plaats van de gewenste platitudes over de pracht van de film in zijn geheel zal ik onder elke tekening juist de scène uitlichten die voor mij de brille van de film het beste representeert.

20. Youth (2015)

Beste scène: componist Fred Ballinger (Michael Caine) dirigeert in zijn fantasie de koeien in de weiden rond het kuuroord waar hij zijn vakantie doorbrengt. Een ingehouden scène, bijna volledig auditief, die in contrast met de bonte kakofonie van de rest van de film extra opvalt.

19. Alleluia (2014)

Beste scène: wederom een muzikale scène, wanneer lijkschouwer Gloria uit liefde voor haar partner een lijk in stukjes hakt om bewijsmateriaal te vernietigen kan ze haar passie enkel uitten door onverwacht in zingen uit te barsten. Eat your heart out, Julie Andrews.

18. The Final Girls (2015)

Beste scène: een postmoderne slasher blijkt eveneens te kunnen ontroeren in een prachtig afscheid tussen een moeder en dochter aan het einde van de film. Een scène die tegelijkertijd fungeert als postmoderne knipoog, ouderwetse horrorscène én oprechte emotioneel hoogtepunt, dat is knap werk.

17.Slow West (2015)

Beste scène: de botsing tussen de romantische fantasieën van de jonge Cavendish en de hardheid van het wilde westen vind zijn slot in een montage van iedereen die in de loop van de film gesneuveld is: als Slow West een parabel is over de multiculturele brei van Amerika dan maken deze shots duidelijk wat het belangrijkste ingrediënt is in de hutspot. Bloed.

16. Son of Saul (2015)

Beste scène: het onverfilmbare leed verfilmd. Dat is de holocaustfilm Son of Saul. Dat er amper naar te kijken valt komt het meest naar voren in een nachtelijke slachting naast een gigantisch vuur. Het gegil, de paniek, de chaos. Deze effectieve scène zorgde ervoor dat ik deze film nooit meer opnieuw hoef te zien.

15. P’tit Quinquin (2014)

Beste scène: de stoet aan bonte karakters vind zijn hoogtepunt vroeg in de eerste akte, op de begrafenis van een vrouw die dood gevonden werd in de anus van een koe. Onder de gasten: een man met een masker, majorettes, een zonderlinge inspecteur met wenkbrauwen als rupsen, een kerkorganist die zich in een progrockband waant, de markante titelfiguur Quinquin, en Aurelie Hartman, een jonge zangeres met dik Frans accent die een pakkend eigen nummer ten gehore brengt.

14. Lucifer (2014)

Beste scène: deze Belgisch-Mexicaanse verfilming van Vondel, volledig gefilmd in een rond kader en een strakke hoofdstukkenstructuur, gooit in de laatste scène alle regels overboord. Het voelt aanvankelijk als verraad aan de kijker: extra passend gezien de zondeval die het moet symboliseren.

13. The Duke of Burgundy (2014)

Beste scène: de sadomasochistische obsessie van de lesbische lepidopteristen vind zijn hoogtepunt in een psychoseksuele nachtmerrie die begint in een vulva en eindigt met een langgerekte ode aan Stan Brakhage’s Mothlight. Overweldigend.

12. Carol (2015)

Beste scène: voor een film die grossiert in subtiele en kleine gebaren – het achterlaten van een handschoen, het fatsoeneren van een hakschoen alvorens Carol’s man Harge binnenkomt – is het juist de zeldzame scène waarin Carol al haar kaarten volledig op tafel legt die beklijft: “We’re not ugly people, Harge”, schreeuwt ze bijna, terwijl ze de tranen amper binnenhoudt.

11. Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014)

Beste scène: Sam (Emma Stone) geeft haar vader (Michael Keaton) er compleet van langs wanneer hij zwelgt in zijn hang naar aandacht. Je zou het door de sterke stijlmotieven zoals de onafgebroken one-take en de magisch-realistische elementen haast vergeten, maar Birdman is vooral een film waarin acteurs alles mogen geven, passend gezien de theateromgeving.

Bladzijdes: 1 2


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel