De Kenny Bee-trilogie
De romantische komedies van Hou Hsiao-Hsien

Cute Girl

Hou Hsiao-Hsien is vooral bekend én erkend vanwege zijn arthousefilms als A Time To Live, a Time To Die (1985), Millennium Mambo (2001) en het nu in de bioscoop draaiende The Assassin (2015). Maar voordat hij die reputatie opbouwde, door zich aan te sluiten bij andere Taiwanese regisseurs om begin jaren tachtig de Taiwanese New Wave te vormen en elk jaar internationaal prijzen begon te winnen, maakte Hou enkele commerciële romantische komedies. Deze drie titels worden zelden tot nooit genoemd als men het over Hou en zijn oeuvre heeft, maar zijn toch de films waar hij zijn carrière mee begon. Ze zijn dan ook erg moeilijk te verkrijgen. In februari waren er echter twee in EYE te zien: Cute Girl (1980) en The Green, Green Grass of Home (1982).

Cute Girl (1980)

Hou’s debuut als filmmaker is niet bepaald een veelbelovend begin. Van de latere Hou zoals we hem nu kennen is nog weinig te zien in Cute Girl, behalve een contrast tussen het leven in de stad en op het platteland; een thema dat hem in ieder geval in de jaren tachtig nog vaak bezig zou houden. In Cute Girl speelt dit gegeven echter zo weinig een rol dat het niet eens zou opvallen, behalve achteraf in de context van Hou’s latere films. Het verhaal over een rijk meisje dat met een arme jongen wil trouwen is verder vrij dertien-in-een-dozijn. Cute Girl is een ietwat slappe romantische komedie, met af en toe een aardige grap (maar veel meer mislukte grollen) en hier en daar wat leuke popnummers. Af en toe lijkt het zelfs alsof de acteurs de liedjes zingen, maar dat blijkt dan een kortstondige illusie; een musical wordt Cute Girl nooit. Want ondanks dat hoofdrolspeler Kenny Bee liedjes aan de soundtrack bijdroeg moest de film juist zijn acteercarrière lanceren.

Cheerful Wind

Cheerful Wind (1981)

Het jaar daarna maakte Hou een film met dezelfde hoofdrolspelers: Cheerful Wind, ook bekend als Play While You Play, Blind Love of Blind of Love. Kenny Bee en Fei Fei Feng keren terug als de tortelduiven, met Anthony Chan als derde wiel. De flauwe toon van de film wordt meteen gezet als Chan iemand eropuit stuurt om een koeienvlaai te vinden voor een special effect van de film die ze aan het draaien zijn. Dus zien we hem even later met een emmer achter een koe aanrennen, begeleid door iets wat op flamenco moet lijken… Opnieuw moet Feng kiezen tussen twee mannen, en opnieuw zit de film vol popliedjes (waarvan een aantal door Bee worden gezongen). Maar naast een herhalingsoefening is Cheerful Wind ook nog eens de mindere van de twee, mede dankzij een gebrek aan werkelijk conflict in het verhaal. Van Hou als auteur valt hier nog minder te herkennen dan in Cute Girl. Cheerful Wind was niet in EYE te zien.

The Green, Green Grass of Home

The Green, Green Grass of Home (1982)

Eindelijk begint het ergens op te lijken. Sterker nog, na bovenstaande twee films is de derde en laatste film die Hou met zanger Kenny Bee maakte een verademing. Hoewel Hou pas het jaar daarna met The Boys From Fengkuei (1983) zijn eerste films van echte kwaliteit maakte, is The Green, Green Grass of Home wel al een flinke stap in de goede richting. Ook dit is weer een romantische komedie met popliedjes op de achtergrond, maar de stijl is wat meer relaxed en het observerende oog van Hou is af en toe al een klein beetje te herkennen. Ook qua belichting begint Hou hier stappen te zetten richting de zo typische look van onder andere A Time To Live, a Time To Die en Dust in the Wind (1986). Een aangenaam niemendalletje, mede dankzij de minder kinderachtige humor.


Onderwerpen: , , , , , ,


Reageer op dit artikel