Heil Hou Hsiao-Hsien
Een retrospectief in EYE en vanaf half februari twee van Hou

12 februari 2016 · · Analyse + Retrospectief

The Assassin

The Assassin (2015) komt op 25 februari in de Nederlandse bioscopen uit. Daarom begon vrijdag 5 februari in het kader daarvan in EYE een klein retrospectief van regisseur Hou Hsiao-Hsien, waaronder vanavond een éénmalige vertoning van Flowers of Shanghai (1998) en aanstaande maandag een voorvertoning van The Assassin waar Hou zelf bij aanwezig zal zijn. Verder is het retrospectief vooral gericht op zijn werk uit de jaren tachtig. Twee films uit die tijd zullen vanaf 18 februari ook in de rest van het land worden uitgebracht, digitaal gerestaureerd: A Time to Live, a Time to Die (1985) en Dust in the Wind (1986). Beiden prachtige films die net als het gros van Hou’s oeuvre een breder publiek verdienen, en die de komende weken nog aandacht zullen krijgen op Salon Indien.

Naast die toptitels draaien er in EYE ook enkele van de vroege commerciële komedies van Hou, van voordat hij zijn eigen stem en identiteit als filmmakers begon te ontwikkelen: debuut Cute Girl (1980) en The Green Green Grass of Home (1982). Zijn daarop volgende twee titels draaien ook nog in EYE: The Boys from Fengkuei (1983) en A Summer at Grandpa’s (1984). Met deze films begon Hou aan de ontwikkeling van zijn stijl en thematiek, die in A Time to Live, a Time to Die voor het eerst tot vervolmaking komen. Daarnaast sluit hij er mee aan op de Taiwanese New Wave van de jaren tachtig, waarbinnen Hou en Edward Yang (A Brighter Summer Day (1991), Yi yi (2000)) de twee grote namen zijn.

Hou Hsiao-Hsien

The Boys from Fengkuei is de eerste echte New Wave film van Hou. Waar Edward Yang de gevolgen van de recente economische boom vooral in stedelijke vervreemding weergeeft, is deze in Hou’s vroege films vooral terug te zien in het contrast tussen stad en platteland (zie verder onder andere A Summer at Grandpa’s en Dust in the Wind). Dat culturele verschil is ook in deze film te zien. De vier jongens uit Fengkuei verruilen in de loop van de film een vissersdorp op een klein eilandje voor Kaohsiung (na Taipei de grootste stad van Taiwan). Daar blijkt het leven anders te zijn, onder meer een stuk drukker en kapitalistischer. 

Deze veranderingen vallen mooi samen met de eerste pogingen van de tieners om volwassen te worden. Verliefd worden op dezelfde meid betekent nu niet meer met zijn allen een versierdans uitvoeren voor het meisje (een lyrisch én hilarisch hoogtepunt) maar ieder voor zich. Zo trekken er nog meer externe krachten aan de vriendengroep. Dat Hou net hiervoor een aantal komedies had gemaakt is terug te zien in een aantal grappige scènes, en de ietwat komische toon van de gevechten tussen bendes. De komische kant van Hou zou langzamerhand meer en meer uit zijn werk verdwijnen. Tegelijk is in de bijzondere kadrering al de toekomst van Hou als filmmaker te zien, vooral door wat hij niet laat zien (door bepaalde gebeurtenissen in het verhaal helemaal niet te filmen, of juist net buiten beeld te houden) en hoe het stadsleven scherp wordt geobserveerd.

A Summer at Grandpa’s zet deze thematiek voort, en is de eerste film in Hou’s zogenaamde coming of age-trilogie, waartoe ook A Time to Live, a Time to Die en Dust in the Wind behoren. De films werden elk gebaseerd op de jeugd van Hou of die van één de twee scriptschrijvers waar hij mee samenwerkte: Chu Tien-wen (die aan bijna al Hou’s films meeschreef, tot aan The Assassin) en Wu Nien-Jen (die in de jaren tachtig veel met Hou werkte en daarnaast ook met Edward Yang en Ann Hui).

De specifieke verhalen die dat oplevert zijn duidelijk persoonlijk, maar de emoties tegelijk universeel. Zoals Hou’s films allemaal zeer specifiek voortkomen uit de Taiwanese cultuur en geschiedenis (na zijn coming of age-films volgde een trilogie over de historie van het eiland en de impact van China daarop), maar toch ook voldoende emotionele aansluiting bieden voor de westerse kijker die daar niet per se bekend mee is. De doelloze verveling van de jonge vrouw in Millennium Mambo vindt je net zo goed bij Antonioni. Daarnaast is wordt Hou’s werk gekenmerkt door zijn unieke, taal en afstand overbruggende beeldtaal en prachtige cinematografie, een extra reden om zoveel mogelijk van zijn films in de bioscoop te bekijken.

Klik hier voor een overzicht van de films en speeltijden in EYE.


Onderwerpen: , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel