Eindscènes: Sunset Boulevard (1950)
Een gebroken ster

5 mei 2016 · · Analyse + The End

Sunset Blvd. (1950) aka Sunset Boulevard Directed by Billy Wilder Shown center: Gloria Swanson

Sinds het ontstaan van Hollywood zijn er meerdere films geweest die kritisch stonden tegenover Amerika’s droomfabriek. Maar weinig films leggen zo onverholen het nietsontziende karakter van Hollywood bloot als Billy Wilder’s Sunset Boulevard (1950). 

Norma Desmond (Gloria Swanson), een ster van de zwijgende film, wil het feit dat haar tijd voorbij is maar niet onder ogen zien. Wanhopig als een zich aan wrakhout vastklampende drenkeling blijft ze haar zinnen zetten op een comeback. Als de weinig succesvolle scenarioschrijver Joe Gillis (William Holden) op een dag in haar afgelegen villa verschijnt, lijkt dit moment eindelijk in vervulling te gaan. Norma huurt Joe in om een door haar geschreven scenario te redigeren. Hierna zal haar terugkeer naar het witte doek, zo hoopt Norma, nog slechts een kwestie van tijd zijn.

Sunset Boulevard (1950) - 1

De realiteit is echter een stuk minder rooskleurig. Joe zoekt in Norma’s villa slechts een veilig heenkomen voor zijn schuldeisers; de brieven waarin fans smeken om Miss Desmond’s terugkeer worden geschreven door haar butler, en de filmstudio die uiteindelijk contact met haar opneemt is slechts geïnteresseerd in haar klassieke karos, een Isotta-Fraschini, net zoals zij een overblijfsel uit een vergleden tijdperk. Wanneer Joe Gillis iets begint te voelen voor de jonge scenarioschrijfster Betty Schaefer (Nancy Olson), en zich wil bevrijden van Norma’s wurggreep op zijn leven, begint het naderende onheil zich steeds duidelijker af te tekenen.

Gloria Swanson speelt in Sunset Boulevard in wezen zichzelf, een zwijgende filmster wiens carrière leed onder de komst van de geluidsfilm. Gelukkig heeft Swanson na haar filmcarrière nog een succesvolle overstap naar radio- en televisiewerk weten te maken, maar de emotioneel labiele Norma Desmond waaraan zij gestalte geeft wordt uiteindelijk meegezogen in de neerwaartse spiraal die ze zelf creëert.

Sunset Boulevard (1950) - 2

Want wanneer Joe Norma uiteindelijk verlaat beroven gekwetste trots, angst en wanhoop haar van haar zinnen, en doodt zij haar voormalige minnaar. De emotionele schok van haar daad is teveel voor het broze realiteitsbesef van Norma Desmond, en zij vlucht voorgoed in de irrealis van haar droomwereld. Sunset Boulevard‘s eindscène is onvergetelijk en gruwelijk in zijn verbeelding van de mentale onttakeling van de vrouwelijke hoofdpersoon. Terwijl de nieuwsteams rond Norma Desmond krioelen als hongerige hyena’s rond hun prooi, daalt zij langzaam voor hun draaiende camera’s de statige trap af, in de waan dat het gaat om de opname van een filmscène.

Sunset Blvd (1950) - eindscène2

Overmand door emoties richt ze halverwege het woord tot de aanwezige menigte: ‘You see, this is my life! It always will be! Nothing else! Just us, the cameras, and those wonderful people out there in the dark!… All right, Mr. DeMille, I’m ready for my close-up.‘ De spookachtige grimas waarmee Norma Desmond daarna op het publiek afzweeft spreekt boekdelen.

Sunset Blvd (1950) - eindscène3

Als we tot slot Joe Gillis’ voice-over horen zeggen: ‘So they were turning after all, those cameras. Life, which can be strangely merciful, had taken pity on Norma Desmond. The dream she had clung to so desperately had enfolded her‘, staat dit dan ook in schril contrast tot hetgeen we zien. Deze droom kent geen vrolijk ontwaken. Alleen in Wilder’s wereld kan een visioen van succes en onvergankelijkheid ontaarden in een dergelijke inktzwarte nachtmerrie.


Onderwerpen: , , ,


Reageer op dit artikel