Trumbo (2015)
Oerdegelijke Hollywood biopic

6 april 2016 · · Kritiek + Première

Bryan Cranston in Trumbo

Hollywood houdt er ontzettend van om geschiedenis te vertalen naar het witte doek. Of het nu slavernij betreft, de Britse monarchie of Amerikaanse politiek die vervlochten raakt met cultuur: Hollywood weet er op een of andere manier altijd weer een film van te maken. Laatstgenoemd thema hangt samen met de meest recente geschiedenisles van Hollywood, namelijk de carrière van scenarioschrijver en meervoudig Oscarwinnaar Dalton Trumbo en nog specifieker de Hollywood Ten waarvan Trumbo er een was. Trumbo is een tamelijk typische Hollywood biopic die het voor het grootste deel veilig houdt, maar toch een emotionele snaar weet te raken.

Bryan Cranston speelt titelpersonage Dalton Trumbo en het is zijn eerste echte grote rol sinds het succes van televisieserie Breaking Bad (2008-2013). Trumbo moet zich kort na de Tweede Wereldoorlog verantwoorden tegenover de inmiddels zo gehate House Committee on Un-American Activities, aangezien Trumbo het niet onder stoelen of banken steekt Communist te zijn. We schrijven de hoogtijdagen van Koude Oorlog-paranoia en alleen al sympathie hebben voor Communistische ideeën bracht liefst negen Amerikaanse scenarioschrijvers en regisseur Edward Dmytryk in grote problemen, tot gevangenisstraf aan toe. Des te interessanter wordt het zodra Trumbo vrij komt en onder pseudoniem zijn meest bekende en succesvolle scenario’s schrijft zoals Roman Holiday (1953) en The Brave One (1956), beiden titels waarmee Trumbo de Oscar won maar buiten intimi niemand wist dat hij ze geschreven had en het beeldje aldus niet in ontvangst kon nemen.

In grote lijnen volgen we deze periode en ondanks dat Trumbo een markante man was, is de hele en ook grotere kwestie rondom de Hollywood Ten en anti-Communistische propaganda onder leiding van Joseph McCarthy veel interessanter. Regisseur Jay Roach (frappant genoeg meest bekend van de Austin Powers-films) neemt voldoende tijd om deze zaak uit de doeken te doen, zij het met een flinke en weinig subtiele saus sentiment erover. Trumbo is zeker niet de meest fijne figuur om mee te leven. Hij drinkt constant, rookt minstens net zoveel en hij maakt het zijn familie absoluut niet gemakkelijk. Toch is het onrecht dat Trumbo en anderen in Hollywood is aangedaan belangrijk om te vertellen en goed om te zien hoe grote namen als Kirk Douglas en Otto Preminger de schrijver wel steun gaven in de vorm van grote filmproducties.

Louis C.K. en Bryan Cranston in Trumbo

Toch moest Trumbo ook weer niet te zwaar worden en dus valt er genoeg te lachen tijdens de film. Neem John Goodman als een hilarisch rusteloze B-film producent of een gigantisch vileine Helen Mirren die Hedda Hopper met veel gevoel voor theater neerzet. Als je Hopper al niet uit kon staan zal dat na het zien van Trumbo zeker het geval zijn. De ironie wil echter dat wellicht de meest komisch begaafde acteur van het geheel juist een behoorlijk ingetogen en strakke rol neerzet, te weten Louis C.K. als de fictieve scenarioschrijver en vurige Communist Arlen Hird.

Brengt Trumbo echt wat nieuws aan het licht? Nee, zeker niet en qua film kent het de nodige momenten dat het tempo wegvalt waardoor de 124 minuten best lang overkomen. Er valt ook niet zoveel fris te brengen aan deze hele geschiedenis. Documentaires zat over de zwarte lijst van Hollywood en de meesten zullen Good Night, and Good Luck. (2005) wel gezien hebben; een film die de McCarthy praktijken eveneens onder ogen brengt. Of wat te denken van Elia Kazan die een oeuvre-Oscar kreeg en waar de nodige toeschouwers duidelijk niet mee akkoord gingen aangezien Kazan destijds namen noemde.

Trumbo is eigenlijk het soort typische vakmanschap waar Hollywood blijkbaar geen genoeg van kan krijgen. Het is het bekende steuntje in de rug dat Hollywood zichzelf eens in de zoveel tijd geeft, ze bedoelen het toch echt goed ondanks enkele zwarte pagina’s. Trumbo is ontzettend degelijk en Cranston is meer dan prima, maar echt uitstekend wil de film nooit worden. Het voelt een beetje aan als een verplicht nummer, zeer degelijk maar verplicht. En je weet als filmliefhebber dat het komende Oscar-seizoen of die daarna wederom een Hollywood-film zal opduiken over een geschiedenis die beter nooit had bestaan, maar waar inspirerende figuren rondliepen die op zich een verfilming waard zijn. Trumbo is zo’n film.
★★★½☆


Onderwerpen: , , , ,


Reageer op dit artikel