Disney’s Tall Tale is een matige film met een interessante subtext. Het is een film waar weinig positief opvalt, daar het acteerwerk en de regie van een constant laag niveau zijn. Het plot kan ook verbeterd worden, want vooral in de laatste akte gooit de film alle logica overboord. Maar toch heeft de film iets: een concept, een herleving van een verloren gegane traditie, een interessante belangenverstrengeling en uitdagende geschiedsvervalsing.

Lees de rest van: Tall Tale (1995)

Altman heeft het niet zo op macht. De macht van Hollywood werd besmeurd in The Player, de macht van het leger in Mash, de macht van de politiek in Secret Honor, de macht van de media in Tanner 88′, de macht van de industriëlen in O.C & Stiggs en de Britse aristocratie wordt nu onderuit gehaald in Gosford Park. Gosford Park ontleent zijn basisidee aan zowel La Regle De Jeu als een gemiddelde Agatha Christie. Centraal staat namelijk het klassenverschil tussen de rijken en hun bedienden, een band die langzaam verbrokkelt wanneer de gastheer vermoordt wordt. Of het Mw. De Wit, met de Loden Pijp, in de Eetkamer was blijkt uiteindelijk onbelangrijk, aangezien Altman zijn blik richt op de gevolgen binnen de machtsverhoudingen, niet de moord zelf.

Lees de rest van: Gosford Park (2001)

Song of the South is de enige klassieke Disney-animatie die niet tot de Disney-Classics gerekend wordt en nimmer in Amerika of Nederland op dvd is verschenen. De reden? Song of the South wordt gezien als racistisch. Wat mij betreft ligt het beeld genuanceerder, zeker gezien de historische achtergrond. Volgens mij is het tijd de film te bekijken op zijn eigen merites en los te zien van de raciale toonaarden van een eeuw geleden.

Lees de rest van: Song of the South (1946)

Eens in zoveel tijd hoor of lees ik het wel weer bij filmbeschouwingen; er is geen ‘binding ‘ met personages of de gebeurtenissen die hen overkomen. Voor de duidelijkheid: dat is dan niet bedoeld als positieve kwalificatie. Misschien ligt het aan mijn eigen beperkte empathische vermogens, maar ik kan me weinig voorstellen bij het op deze manier een film beleven. Is het de bedoeling feeling te hebben met personages?

Lees de rest van: Bindingsangst?

Met Dr. T and the Women maakt Robert Altman wederom een ensemblefilm, waarbij een grote groep personages gevolgd wordt. In dit geval volgt Altman de bezoekers van een Gyneacoloog, Dr. T, gespeeld door Richard Gere. Deze Dr. T. wordt gebruikt als kapstok voor een reeks vrouwen, al dan niet Dr. T’s familie of clientèle, en een reeks bespiegelingen over de onoverkomelijke verschillen tussen man en vrouw.Dr. T and the Women is Altman’s poging om vrouwen te begrijpen, ook al is het script geschreven door een vrouw. Het onvermogen van de mens om zich compleet te verplaatsen in een ander persoon uit zich in de film, die niet verder komt dan enkele stereotype gedachten over vrouwen, en enorm veel hysterisch gekakel.

Lees de rest van: Dr T and the Women (2000)

Disney bracht in 1977 The Many Adventures of Winnie The Pooh uit. Wat in wezen een verzameling eerder geproduceerde korte films was, werd met succes uitgebracht in de bioscoop en werd een klassieker. Disney gooide de naam van Winnie The Pooh te grabbel, door dochteranimatiebedrijven de kans te geven om vele vervolgen van inferieure (animatie)kwaliteit te creëren. Disney neemt voor Winnie The Pooh, hier uitgebracht als Winnie De Poeh zelf het heft weer in handen, en maakt een van de liefste en grappigste films van dit jaar.

Lees de rest van: Winnie de Poeh (2011)

Cookie’s Fortune is Altman’s tweede samenwerking met scriptschrijfster Anne Rapp, na Gun, en voor Dr. T and The Women. Het is zonder meer de beste van de drie, een moordmysterie zonder moord en zonder dader. Nadat de stokoude Cookie zelfmoord pleegt proberen de neurotische jongere zussen dat te maskeren door te insinueren dat Cookie vermoord is in een roofoverval. Bewijs vervalsend, want “in onze familie pleegt niemand zelfmoord”. Al snel is het gehele dorp in rep en roer als de politie aan de haal gaat met het “bewijsmateriaal” en de klusjesman wordt opgepakt. Familiegeheimen komen naar boven en al snel blijkt de werkelijkheid een even bizarre klucht als de matige toneelstukken die het plaatselijke toneelgezelschap opvoert.

Lees de rest van: Cookie’s Fortune (1999)