★★★½☆

Buffalo Bill and the Indians (1976)
Allemaal Altman (13)

17-10-2010 | Theodoor Steen | Allemaal Altman, Recensie
Regie:

In Buffalo Bill and the Indians demythologiseert Altman wederom een aspect van Amerika, in dit geval een stuk geschiedenis. De subtitel van Buffalo Bill and the Indians is niet voor niets Sitting Bull’s History Lesson. Buffalo Bill and the Indians is een omkering van de klassieke rol tussen cowboys en indianen in oude Hollywood-westerns. Een alternatieve geschiedenisles voor Amerikanen die met hun patriottistische inborst moeilijk de waarheid over de kolonisatie onder ogen kunnen zien.

Lees de rest van: Buffalo Bill and the Indians (1976)

Het heden volgens Salon Indien, week 41

17-10-2010 | Salon Indien | Kort

We zijn er weer. Een relatief rustige week in filmland, na alle rumoer van de vorige weken. Opvallend is dat Back to the Future deze week precies 25 jaar bestaat. Er was ophef over het gebruik van het woord “gay” in de trailer van Ron Howard’s nieuwste stoelgang The Dilemma. Banksy deed The Simpsons. Dat dus.

★★★½☆

In the Mouth of Madness (1995)

16-10-2010 | Theodoor Steen | Horror, Recensie
Regie:

In the Mouth of Madness is het laatste deel in John Carpenter’s officieuze Apocalyps-trilogie, een reeks waarin het potentiële einde van de wereld centraal staat. In The Thing (1982) ging het om buitenaardse wezens, in Prince of Darkness (1987) om de christelijke apocalyps en de komst van de antichrist. In In the Mouth of Madness richt Carpenter zich op een surrealistischer versie van de apocalyps, het einde van de wereld door kunst (een thema dat Carpenter later opnieuw bezocht in Cigarette Burns).

Lees de rest van: In the Mouth of Madness (1995)

★★★★½

Le Boucher (1970)
Een handvol Chabrol (5)

15-10-2010 | Kaj van Zoelen | Een handvol Chabrol, Recensie
Regie:

Twaalf september 2010 overleed Claude Chabrol. Naar aanleiding daarvan probeer ik sindsdien elke week een film van Claude Chabrol te kijken om er vervolgens hier over te schrijven. De eerste keer trapte ik af met Les Biches, waarbij ik ook een uitgebreide inleiding op de reeks schreef. Deze keer keek ik naar Le boucher, misschien wel de meest vereerde film van zijn oeuvre. Hitchcock schijnt ooit gezegd te hebben dat dit één van de twee films was die hij zelf graag gemaakt had. Zoals vaker bij Chabrol is het einde essentieel voor de interpretatie van de film, dus wees wederom gewaarschuwd voordat je verder leest.

Lees de rest van: Le Boucher (1970)

★★★★☆

Der Letzte Mann (1924)
They Shoot Pictures, Don't They? 2010 - #178

11-10-2010 | Henk Mul | Recensie, They Shoot Pictures
Regie:

Ik zie zelden klassieke films waarin met louter visuele middelen uitdrukking wordt gegeven aan een lijdensweg. Vaak wordt toch voor de makkelijke weg gekozen in de vorm van histrionisch acteerwerk, over the top en theatraal, of het veel te verklarende gesproken woord. Voorbeelden te over, maar de belevenissen van de zenuwlijder Eleanor in The Haunting (1963), die naast het voortdurende gekrijs alles meent te becommentariëren via haar voice-over, is hier toch wel het summum van. De waanzin van de portier in de wereld van F.W. Murnau toont echter aan dat het ook anders kan en hij doet dit met verve.

Lees de rest van: Der Letzte Mann (1924)

Het heden volgens Salon Indien, week 40

10-10-2010 | Salon Indien | Kort

Anthonie Willem Constantijn Gneomar Kamerling (De kleine blonde dood, Feestje) is dood. Hij was 44 jaar oud. En verder gebeurde er dit:

  • WTF-nieuws 1: interactieve Bollywood-film
    Shah Rukh Khan, de grootste Bollywood-ster maakt een nieuwe film met een zeer bijzondere gimmick. Het einde van de film is een interactieve game die gespeeld moet worden door het publiek.
  • WTF-nieuws 2: Paranormal Activity 2 en Paranormal Activity 2
    Paranormal Activity 2 heeft iets van een primeur: het is de eerste film in de geschiedenis van de mensheid die twee tweede delen krijgt die afzonderlijk van elkaar het verhaal uit deel 1 voort zetten. Één in Amerika en één in Japan. Beiden heten Paranormal Activity 2.
  • WTF-nieuws 3: Mike Myers wordt een Looney Tune
    De zeer eenzijdige acteur krijgt de rol van geanimeerd stinkdier Pepe Le Pew in een film die live-action mixt met cgi.
  • WTF-nieuws 4: Japanse Ghost
    Patrick Swayze wordt vervangen voor een bevallige japanse schone en Demi Moore krijgt een piemel in deze Japanse remake van Ghost. De genderverwisselingen hebben tot gevolg dat het bejaarde vrouwelijke medium nu niet zoent met een vrouw maar met een man, wat het geheel minder lesbisch maakt. Want alles kan in Japan, behalve lesbische gerontofilie.
  • Hitchcock’s Inception
    Leuk gedaan: de trailer van Inception met het geluid en de aanprijzingen van Hitchcock-films.
  • Micheal Bayifier
    Upload een foto en bevrijd je innerlijke Michael Bay. Pimp de foto met explosies, sportauto’s, straaljagers en Shia LeBoeuf.
  • Pijnlijk: Trailer The Tempest
    Julie Taymor heeft talent, maar de trailer van The Tempest suggereert dat ze de plank mis slaat met haar nieuwste film. Bombast, slechte special effects en schreeuwerig acteerwerk maken de trailer alleen al zeer vermoeiend.
  • Richard Stanley + Vincenzo Natali + J.G Ballard = potentieel meesterwerk
    Twee van mijn (Theo’s) favoriete regisseurs bundelen hun krachten. Het script van Vincenzo Natali’s High Rise, gebaseerd op het boek van de fantastische J.G Ballard, zal geschreven worden door Richard Stanley.
  • Zack Snyder + Christopher Nolan + Superman = potentiële teleurstelling
    Ik (Theo) ben zeer te spreken over Christopher Nolan als regisseur. Ik ben echter ook zeer teleurgesteld in zijn filmische smaak. Christopher Nolan heeft besloten dat Zack Snyder de regie op zich neemt van de nieuwe Superman-film. En als ik over één hedendaagse regisseur me kwaad kan maken dan is het Zack Snyder, een regisseur wiens stijl het equivalent is van een dronken fratboy: vrouw-onvriendelijk, homofoob, racistisch, discriminerend, agressief en geilend op glitter, glamour en geweld.
  • Over het belang van een goed einde
    Een mooi en verhelderend stuk over de wijze waarop een laatste akte van een film kan werken.
  • Trailer True Grit
    Vorige week hadden we al de teaser van de nieuwe van de broertjes Coen en amper een week later verscheen de volledige trailer. Mooi spul.
  • Making of Never Let Me Go
    Mark Romanek vertelt over zijn nieuwe film Never Let Me Go. Ziet er mooi uit.
  • Pijnlijk: trailer Burke & Hare
    De tweede pijnlijke trailer van een talentvolle regisseur (John Landis in dit geval) deze week: ook hier is de overdreven toon en de platte humor vermoeiend.
  • Een ode aan Jeffrey Combs
    Hij verdient een grotere cult-following. Jeffrey Combs is een van de meer bizarre acteurs in het horror-genre. Is Bruce Campbell de leading man, dan is Jeffrey Combs de neurotische en moorddadige buurman.
  • Trailer Dragons and Princesses
    Michel Ocelot is een visueel briljante animatie-regisseur. Kirikou en Azu et Asmar kenmerkten zich door een wonderschone stijl. De trailer van zijn nieuwste, Dragons and Princesses, zijn tweede ode aan Lotte Reiniger, toont echter een euvel wat veel van zijn films hebben. De stemmen van de voice-actors zijn irritanter en scheller dan nagels over een schoolbord.
  • Interview Wes Craven
    Wes Craven vertelt over zijn nieuwste film My Soul To Take. De origine van zijn verhaal klinkt…. eh… bijzonder (warrig).
  • Van onomatopee naar film-geluid
    BAM, KLING, KLATCH, SNICKT, POW. Deze tekstuele geluidsindicaties, veel aanwezig in stripboeken en comics heten onomatopeeën. Een mooi artikel over hoe sounddesigners deze geluiden vormgeven als realistische sound-effects.
  • 127 Hours Trailer
    Nog een mooie trailer: 127 Hours van Danny Boyle met James Franco.
  • Trailer The Way Back
    De trailer begint wat onwennig, maar daarna begeven we ons in mooi terrein. Een nieuwe van de (te) weinig werkende Peter Weir is sowieso iets om te koesteren.
  • Gewichtige special effects-software
    De toekomst van cgi. Software die met een druk op de knop een acteur enorm kan laten aankomen of afvallen. Weg met de fatsuits en de home-trainers. Weg met Christian Bale’s en Robert De Niro’s rigoreuze ethod acting.

★★★★★

Nashville (1975)
Allemaal Altman (12)

10-10-2010 | Theodoor Steen | Allemaal Altman, Recensie
Regie:

Nashville is de culminatie van alle paradepaardjes van Altman, een magistrale film met een grootse opzet. Aanwezig zijn de overlappende dialogen, de zwiepende camera’s, de politieke onderlaag, de focus op personages, de meanderende verhaallijnen, de groots opgezette cast en de opvallende soundtrack. In wezen is Nashville een reeks van karakterschetsen van ongeveer 20 verschillende personages. De focus ligt op het reilen en zeilen van de stad uit de titel, Nashville.

Lees de rest van: Nashville (1975)

★★★★☆

Prince of Darkness (1987)

09-10-2010 | Theodoor Steen | Horror, Recensie
Regie:



Prince of Darkness
is het tweede deel in een thematische trilogie van John Carpenter, een trilogie over de eindtijd. Het eerste deel was The Thing, het tweede is het vandaag besproken Prince of Darkness en het derde is In The Mouth of Madness. Prince of Darkness is een typische exponent van de jaren 80, bijna brekend onder het gewicht van zijn eigen cheese. Maar bovenal is het een interessante visie op de christelijke apocalyps. In Prince of Darkness gaan religie en wetenschap niet de strijd met elkaar aan, maar blijkt de grens tussen magie, religie en (grens)wetenschap akelig dun.

Lees de rest van: Prince of Darkness (1987)

★★★★★

La Cérémonie (1995)
Een handvol Chabrol (4)

08-10-2010 | Kaj van Zoelen | Een handvol Chabrol, Recensie
Regie:

Twaalf september 2010 overleed Claude Chabrol. Naar aanleiding daarvan probeer ik sindsdien elke week een film van Claude Chabrol te kijken om er vervolgens hier over te schrijven. De eerste keer trapte ik af met Les Biches, waarbij ik ook een uitgebreide inleiding op de reeks schreef. Deze keer niet de volgende film uit de Hélène reeks, maar La Cérémonie, die afgelopen maandag in Kriterion werd gedraaid. In 1995 was dit de film die Chabrol’s status als filmmaker in Frankrijk herstelde. Van verrader van de Nouvelle Vague werd hij opeens dé meest gevierde regisseur van Frankrijk na de release van zijn 49ste film.

Lees de rest van: La Cérémonie (1995)

★★★½☆

Ta Paidia tou Diavolou (1975)
Erwans enge Euro-horror episode 1

07-10-2010 | Erwan Ticheler | Recensie
Regie:

De komende maand zal ik me wekelijks gaan toeleggen op Europese horror in het kader van Halloween, dat aan het eind van oktober gevierd zal worden met waarschijnlijk weer vele horrormarathons en toplijstjes. Iedere week pik ik een land uit om via een zelfgekozen route uiteindelijk bij Nederland uit te komen. Een echt vast thema kies ik niet, de ene keer kan het een top vijf zijn, een andere keer slechts een enkele film ter bespreking. Het gaat echter wel om films die ik sinds afgelopen Halloween heb ontdekt dan wel heb heroverwogen. Mijn reis door Europa begint in Griekenland met de film Ta Paidia tou Diavolou, vanaf dit moment gemakshalve Island of Death geheten. Dit artikel bevat lichte spoilers.

Lees de rest van: Ta Paidia tou Diavolou (1975)