17-10-2010 | Theodoor Steen | Allemaal Altman, Recensie
Regie: Robert Altman

In Buffalo Bill and the Indians demythologiseert Altman wederom een aspect van Amerika, in dit geval een stuk geschiedenis. De subtitel van Buffalo Bill and the Indians is niet voor niets Sitting Bull’s History Lesson. Buffalo Bill and the Indians is een omkering van de klassieke rol tussen cowboys en indianen in oude Hollywood-westerns. Een alternatieve geschiedenisles voor Amerikanen die met hun patriottistische inborst moeilijk de waarheid over de kolonisatie onder ogen kunnen zien.
Lees de rest van: Buffalo Bill and the Indians (1976)
Reageer op dit artikel
17-10-2010 | Salon Indien | Kort
We zijn er weer. Een relatief rustige week in filmland, na alle rumoer van de vorige weken. Opvallend is dat Back to the Future deze week precies 25 jaar bestaat. Er was ophef over het gebruik van het woord “gay” in de trailer van Ron Howard’s nieuwste stoelgang The Dilemma. Banksy deed The Simpsons. Dat dus.
- 6 prequels die misschien niet tenenkrommend zijn
Groot probleem van prequel’s. We kennen de uitkomst. En dan kan het flink zuur zijn dat de grootste filmschurk aller tijden begon als een zoetsappig kotsmormel. Io9 verzamelt 6 aankomende prequels die misschien niet het ultieme dieptepunt van George Lucas bereiken.
- Review The Hole
Joe Dante, Joe Dante, Joe Dante. Voor de afwisseling.
- WTF-trailer: Yakshiyum Njanum
Yakshiyum Njanum. Een bizarre naam van een, op de trailer afgaande, compleet van de pot gerukte, doorgedraaide, krankzinnige, van de ratten geschuffelde, krankjorume Bollywood-film.
- Aaron Sorkin reageert op aantijgingen
Aaron Sorkin wordt beticht van seksisme, op basis van het script van The Social Network a.k.a Fincher does Facebook. Zijn reactie is sterk, maar de tegenwerpingen in de comments ook.
- Eric Stolz is Marty McFly
Bijzondere beelden van Back to the Future voordat Michael J. Fox de nike’s aantrok voor tijdreis-perikelen.
- Verhoeven doet niet De Stille Kracht?
In plaats van Nederlandse klassiekers gaat Verhoeven misschien toch voor neuken met geesten.
- Banksy regisseert Simpsons-opening
Straatkunstenaar en graffiti-artiest Banksy regisseert een heerlijk cynische en morbide Simpsons-opening: een middelvinger richting moederbedrijf Fox.
- Wes Anderson en Roman Coppola maken bier-reclame
Bijzonder hoe zo’n flauwe grap als deze reclame in de handen van Wes Anderson nog verdomde stijlvol is.
- Achter de schermen bij Empire Strikes Back
Een nieuw boek kijkt achter de schermen bij Empire Strikes Back. Een overzicht van enkele leuke feitjes en achtergrondinformatie uit het boek.
- Cinemassacre’s ode aan Halloween
Speciaal voor Halloween, de hele maand lang, elke dag een moviereview in een leuk filmpje.
- 4 mooie retro-posters voor Black Swan
4 stijlvolle Europese posters voor Black Swan, kleurenschema zwart-wit-rood, beïnvloed door Art Deco en vooroorlogse posters.
|
Reageer op dit artikel
16-10-2010 | Theodoor Steen | Horror, Recensie
Regie: John Carpenter

In the Mouth of Madness is het laatste deel in John Carpenter’s officieuze Apocalyps-trilogie, een reeks waarin het potentiële einde van de wereld centraal staat. In The Thing (1982) ging het om buitenaardse wezens, in Prince of Darkness (1987) om de christelijke apocalyps en de komst van de antichrist. In In the Mouth of Madness richt Carpenter zich op een surrealistischer versie van de apocalyps, het einde van de wereld door kunst (een thema dat Carpenter later opnieuw bezocht in Cigarette Burns).
Lees de rest van: In the Mouth of Madness (1995)
Reageer op dit artikel
15-10-2010 | Kaj van Zoelen | Een handvol Chabrol, Recensie
Regie: Claude Chabrol

Twaalf september 2010 overleed Claude Chabrol. Naar aanleiding daarvan probeer ik sindsdien elke week een film van Claude Chabrol te kijken om er vervolgens hier over te schrijven. De eerste keer trapte ik af met Les Biches, waarbij ik ook een uitgebreide inleiding op de reeks schreef. Deze keer keek ik naar Le boucher, misschien wel de meest vereerde film van zijn oeuvre. Hitchcock schijnt ooit gezegd te hebben dat dit één van de twee films was die hij zelf graag gemaakt had. Zoals vaker bij Chabrol is het einde essentieel voor de interpretatie van de film, dus wees wederom gewaarschuwd voordat je verder leest.
Lees de rest van: Le Boucher (1970)
Reageer op dit artikel
11-10-2010 | Henk Mul | Recensie, They Shoot Pictures
Regie: F.W. Murnau

Ik zie zelden klassieke films waarin met louter visuele middelen uitdrukking wordt gegeven aan een lijdensweg. Vaak wordt toch voor de makkelijke weg gekozen in de vorm van histrionisch acteerwerk, over the top en theatraal, of het veel te verklarende gesproken woord. Voorbeelden te over, maar de belevenissen van de zenuwlijder Eleanor in The Haunting (1963), die naast het voortdurende gekrijs alles meent te becommentariëren via haar voice-over, is hier toch wel het summum van. De waanzin van de portier in de wereld van F.W. Murnau toont echter aan dat het ook anders kan en hij doet dit met verve.
Lees de rest van: Der Letzte Mann (1924)
Reageer op dit artikel
10-10-2010 | Salon Indien | Kort
Anthonie Willem Constantijn Gneomar Kamerling (De kleine blonde dood, Feestje) is dood. Hij was 44 jaar oud. En verder gebeurde er dit:
- WTF-nieuws 1: interactieve Bollywood-film
Shah Rukh Khan, de grootste Bollywood-ster maakt een nieuwe film met een zeer bijzondere gimmick. Het einde van de film is een interactieve game die gespeeld moet worden door het publiek.
- WTF-nieuws 2: Paranormal Activity 2 en Paranormal Activity 2
Paranormal Activity 2 heeft iets van een primeur: het is de eerste film in de geschiedenis van de mensheid die twee tweede delen krijgt die afzonderlijk van elkaar het verhaal uit deel 1 voort zetten. Één in Amerika en één in Japan. Beiden heten Paranormal Activity 2.
- WTF-nieuws 3: Mike Myers wordt een Looney Tune
De zeer eenzijdige acteur krijgt de rol van geanimeerd stinkdier Pepe Le Pew in een film die live-action mixt met cgi.
- WTF-nieuws 4: Japanse Ghost
Patrick Swayze wordt vervangen voor een bevallige japanse schone en Demi Moore krijgt een piemel in deze Japanse remake van Ghost. De genderverwisselingen hebben tot gevolg dat het bejaarde vrouwelijke medium nu niet zoent met een vrouw maar met een man, wat het geheel minder lesbisch maakt. Want alles kan in Japan, behalve lesbische gerontofilie.
- Hitchcock’s Inception
Leuk gedaan: de trailer van Inception met het geluid en de aanprijzingen van Hitchcock-films.
- Micheal Bayifier
Upload een foto en bevrijd je innerlijke Michael Bay. Pimp de foto met explosies, sportauto’s, straaljagers en Shia LeBoeuf.
- Pijnlijk: Trailer The Tempest
Julie Taymor heeft talent, maar de trailer van The Tempest suggereert dat ze de plank mis slaat met haar nieuwste film. Bombast, slechte special effects en schreeuwerig acteerwerk maken de trailer alleen al zeer vermoeiend.
- Richard Stanley + Vincenzo Natali + J.G Ballard = potentieel meesterwerk
Twee van mijn (Theo’s) favoriete regisseurs bundelen hun krachten. Het script van Vincenzo Natali’s High Rise, gebaseerd op het boek van de fantastische J.G Ballard, zal geschreven worden door Richard Stanley.
- Zack Snyder + Christopher Nolan + Superman = potentiële teleurstelling
Ik (Theo) ben zeer te spreken over Christopher Nolan als regisseur. Ik ben echter ook zeer teleurgesteld in zijn filmische smaak. Christopher Nolan heeft besloten dat Zack Snyder de regie op zich neemt van de nieuwe Superman-film. En als ik over één hedendaagse regisseur me kwaad kan maken dan is het Zack Snyder, een regisseur wiens stijl het equivalent is van een dronken fratboy: vrouw-onvriendelijk, homofoob, racistisch, discriminerend, agressief en geilend op glitter, glamour en geweld.
- Over het belang van een goed einde
Een mooi en verhelderend stuk over de wijze waarop een laatste akte van een film kan werken.
- Trailer True Grit
Vorige week hadden we al de teaser van de nieuwe van de broertjes Coen en amper een week later verscheen de volledige trailer. Mooi spul.
- Making of Never Let Me Go
Mark Romanek vertelt over zijn nieuwe film Never Let Me Go. Ziet er mooi uit.
- Pijnlijk: trailer Burke & Hare
De tweede pijnlijke trailer van een talentvolle regisseur (John Landis in dit geval) deze week: ook hier is de overdreven toon en de platte humor vermoeiend.
- Een ode aan Jeffrey Combs
Hij verdient een grotere cult-following. Jeffrey Combs is een van de meer bizarre acteurs in het horror-genre. Is Bruce Campbell de leading man, dan is Jeffrey Combs de neurotische en moorddadige buurman.
- Trailer Dragons and Princesses
Michel Ocelot is een visueel briljante animatie-regisseur. Kirikou en Azu et Asmar kenmerkten zich door een wonderschone stijl. De trailer van zijn nieuwste, Dragons and Princesses, zijn tweede ode aan Lotte Reiniger, toont echter een euvel wat veel van zijn films hebben. De stemmen van de voice-actors zijn irritanter en scheller dan nagels over een schoolbord.
- Interview Wes Craven
Wes Craven vertelt over zijn nieuwste film My Soul To Take. De origine van zijn verhaal klinkt…. eh… bijzonder (warrig).
- Van onomatopee naar film-geluid
BAM, KLING, KLATCH, SNICKT, POW. Deze tekstuele geluidsindicaties, veel aanwezig in stripboeken en comics heten onomatopeeën. Een mooi artikel over hoe sounddesigners deze geluiden vormgeven als realistische sound-effects.
- 127 Hours Trailer
Nog een mooie trailer: 127 Hours van Danny Boyle met James Franco.
- Trailer The Way Back
De trailer begint wat onwennig, maar daarna begeven we ons in mooi terrein. Een nieuwe van de (te) weinig werkende Peter Weir is sowieso iets om te koesteren.
- Gewichtige special effects-software
De toekomst van cgi. Software die met een druk op de knop een acteur enorm kan laten aankomen of afvallen. Weg met de fatsuits en de home-trainers. Weg met Christian Bale’s en Robert De Niro’s rigoreuze ethod acting.
|
Reageer op dit artikel
10-10-2010 | Theodoor Steen | Allemaal Altman, Recensie
Regie: Robert Altman

Nashville is de culminatie van alle paradepaardjes van Altman, een magistrale film met een grootse opzet. Aanwezig zijn de overlappende dialogen, de zwiepende camera’s, de politieke onderlaag, de focus op personages, de meanderende verhaallijnen, de groots opgezette cast en de opvallende soundtrack. In wezen is Nashville een reeks van karakterschetsen van ongeveer 20 verschillende personages. De focus ligt op het reilen en zeilen van de stad uit de titel, Nashville.
Lees de rest van: Nashville (1975)
Reageer op dit artikel
09-10-2010 | Theodoor Steen | Horror, Recensie
Regie: John Carpenter

Prince of Darkness is het tweede deel in een thematische trilogie van John Carpenter, een trilogie over de eindtijd. Het eerste deel was The Thing, het tweede is het vandaag besproken Prince of Darkness en het derde is In The Mouth of Madness. Prince of Darkness is een typische exponent van de jaren 80, bijna brekend onder het gewicht van zijn eigen cheese. Maar bovenal is het een interessante visie op de christelijke apocalyps. In Prince of Darkness gaan religie en wetenschap niet de strijd met elkaar aan, maar blijkt de grens tussen magie, religie en (grens)wetenschap akelig dun.
Lees de rest van: Prince of Darkness (1987)
Reageer op dit artikel
08-10-2010 | Kaj van Zoelen | Een handvol Chabrol, Recensie
Regie: Claude Chabrol

Twaalf september 2010 overleed Claude Chabrol. Naar aanleiding daarvan probeer ik sindsdien elke week een film van Claude Chabrol te kijken om er vervolgens hier over te schrijven. De eerste keer trapte ik af met Les Biches, waarbij ik ook een uitgebreide inleiding op de reeks schreef. Deze keer niet de volgende film uit de Hélène reeks, maar La Cérémonie, die afgelopen maandag in Kriterion werd gedraaid. In 1995 was dit de film die Chabrol’s status als filmmaker in Frankrijk herstelde. Van verrader van de Nouvelle Vague werd hij opeens dé meest gevierde regisseur van Frankrijk na de release van zijn 49ste film.
Lees de rest van: La Cérémonie (1995)
Reageer op dit artikel
07-10-2010 | Erwan Ticheler | Recensie
Regie: Nico Mastorakis

De komende maand zal ik me wekelijks gaan toeleggen op Europese horror in het kader van Halloween, dat aan het eind van oktober gevierd zal worden met waarschijnlijk weer vele horrormarathons en toplijstjes. Iedere week pik ik een land uit om via een zelfgekozen route uiteindelijk bij Nederland uit te komen. Een echt vast thema kies ik niet, de ene keer kan het een top vijf zijn, een andere keer slechts een enkele film ter bespreking. Het gaat echter wel om films die ik sinds afgelopen Halloween heb ontdekt dan wel heb heroverwogen. Mijn reis door Europa begint in Griekenland met de film Ta Paidia tou Diavolou, vanaf dit moment gemakshalve Island of Death geheten. Dit artikel bevat lichte spoilers.
Lees de rest van: Ta Paidia tou Diavolou (1975)
5 Reacties