Column: Batman-moeheid.

16 augustus 2008 · · Column

Geschreven op 15 juli.

Op het moment dat u dit leest is het waarschijnlijk al 24 Juli geweest. Er is ook een grote kans dat ik tegen die tijd al ben bezweken. Ziet u, ik lijd aan een nieuwe filmische ziekte. Ik zou er elk moment aan ten onder kunnen gaan. Ik lijd aan Batman-moeheid. Deze vrij recente medische aandoening, ook bekend onder de naam The Dark Knight-uitputting en Christopher Nolan- Narcolepsie wordt veroorzaakt door de allesverzengende marketing rondom The Dark Knight. Deze veelbelovende film word zo doodgepromoot dat ik het idee heb dat ik door het Ludovico-instituut gedwongen wordt door de film te gaan zien. Ik ben bang voor een onthulling van een groot complot. Straks schuilt de Al Quaida erachter. Oftewel: De dwangmatigheid van de marketing is ongezond groot.

Na de vele virals (Gotham Times, Hahaha Times, Gotham Pizza, Harvey Dent for Gouvernor en zelfs een promotie voor een Gotham Kerk en een door de joker toegetakelde trailer), posters (ik tel er meer dan 10), tijdschrifthoezen (1 keer de filmvalley, twee keer de Empire, 1 keer de Totalfilm, etc) en trailers (ook al een stuk of vijf) trek ik het gewoon niet meer. Er is een kans dat ik knap en iemand met een Batman-t-shirt op straat aanval, zelfs als dat arme joch 5 jaar oud is. Er is een kans dat ik plotsklaps door het lint ga als ik iemand met verlengde hoektanden op straat zie. Er is een kans dat ik dood neerval bij de herhaling van de vleermuizenaflevering van het Klokhuis. Er is zelfs een kans dat ik, tijdens een potje kaarten wanneer iemand de gewraakte jokerkaart in het spel heeft laten zitten, alle medekaarters wurg met hun eigen darmen. Ik verdraag het gewoon niet meer.

Vroeger kon ik het nog wel trekken. In 1996, toen was het onschuldig. Bij de MacDonalds kreeg ik in mijn Happy Meal een batmantoeter. Zo’n knijpding voor aan je fiets. Vrolijk dat ik was. Geen idee wie die man me

nasal polyps cure

t die rare oren was, maar wat was het spannend. Een rare man met een masker. In mijn wereld van Elly en Rikkert en Benjamin Ben was dat vreemd exotisch. Daar begon mijn haat-liefde verhouding met Batman en zijn vijanden. Ik zat regelmatig voor de buis bij de tekenfilms, ik kende de tune uit mijn hoofd, ik was als het ware een miniversie van de echte comicnerd. Maar nu… Ik zie Batman momenteel liever dood dan levend. Dat is wat de media voor elkaar krijgt. Ze dwingen je niet alleen de bioscoop in, waar je de halve film al herkent van het promotiemateriaal, nee, Hollywood rukt je hart eruit samen met al je jeugdherinneringen, rolt ze door naar geld stinkende stront, zeikt eroverheen, steekt ze in de fik en duwt ze zo terug je hoofd in waar ze niet meer zijn wat ze waren.

Ik vermoed een complot. Christopher Nolan is de schuldige, Christopher Nolan heeft een Faustiaanse deal gesloten met de Mammon. Ik vermoed, en ik wil niemand beschuldigen, dat die marketing er niet voor niks zoveel tijd in steekt. Ik vermoed dat Christopher Nolan het teveel is geworden. Met een flinke dosis clownschmink is hij het huis van de promotiebuff binnengelopen en heeft zijn dochter gegijzeld. Ik vermoed dat hij toen een brief heeft gestuurd met van die uitgeknipte krantenletters met kekke kleurtjes met de volgende tekst: “Wil je je dochter levend terugzien, plaats dan elk uur op internet een nieuwe trailer, poster of viralcampagne voor The Dark Knight. Or else i will put a bloody smile upon that face of her…”. En ik vermoed dat Nolan niet de enige is. Nee, ook Peter Berg en Guillermo Del Toro zijn op de Farc-toer. “Wil je je tante nog terugzien deel dan elke minuut twintig Hancock-handdoeken uit”. “Wil je je fles cola nog vol terugkrijgen plaats dan elke twintig minuten een update over een van mijn tweehonderd lopende projecten”. Ze mogen dan wel prima films maken, het zijn in principe niets meer dan geldbeluste psychopaten. Het is nog wachten op de Hellboy-luier en het Batman-pistachenootje.

zp8497586rq


13 Reacties

  1. Ric

    Aardige column die iets te ver doorschiet, maar ach, daar zijn columns voor.

  2. Theodoor

    Jep, ik schreef het stuk niet voor de nuance. Het is puur een ongenuanceerd zeikstuk om maar even duidelijk te maken wat ik bedoel.

  3. Kaj van Zoelen

    Maar dat gedoe met die regisseurs, dat slaat echt nergens op. Het lijkt me zeer onwaarschijnlijk dat Nolan verantwoordelijk is voor de marketing, of daar überhaupt werkelijk iets over te zeggen heeft. En Berg zal al helemaal niets met de handdoeken van Hancock te maken hebben. Toppunt is wel Del Toro, of welk ander filmer met veel plannen: Dat er duizenden, of zelfs miljoenen, voortdurend aan hun lippen hangen, is niet hun schuld te noemen.

    Doorschieten is één ding, en kan best leuk zijn, maar ik vind het jammer dat je daarbij dan het creatieve volk van Hollywood aanvalt i.p.v. het zakelijke volk, die natuurlijk uiteindelijk jouw ergernis veroorzaken. Je ondermijnt daarmee het punt dat je wil maken.

  4. Ric

    Daar stoorde ik me ook enigszins aan, maar ik ging er van uit dat Theo ook wel doorheeft dat de bewuste commercie niet echt veel met de regisseur te maken heeft.

  5. Theodoor

    Tuurlijk heb ik dat wel door, maar ik blijf erbij dat ook de regisseurs wat mij betreft te veel hype toegestuurd krijgen. Dat is niet hun schuld, zeker niet, ik ben de eerste die dat toegeeft, maar de reden dat ik in mijn stuk zeik over de regisseurs is om aan te geven dat zij ook als marketingsinstrument gebruikt worden. Ik koos daarom om de regisseurs “aan te vallen” en hoopte dat men wel zou begrijpen dat ik het werkelijk niet zo sterk meen. Mijn excuses voor de onduidelijkheid.

  6. Kaj van Zoelen

    Hoe bedoel je dat ze “ook als marketingsinstrument gebruikt worden”?

  7. Theodoor

    De regisseurs worden gebruikt als lokkertje. Een film van bijvoorbeeld Guillermo Del Toro word zeer bewust in de markt gezet als: Del Toro’s nieuwste! Begrijpelijk, want die man heeft het oscarwinnende Pan’s Labyrinth geleverd, maar ik word opstandig als een regisseur zo ontzettend veel aandacht krijgt. Het is natuurlijk ook wel de status van de regisseur als auteur die hier aan toe draagt, maar bij mij voelt het meer aan als opzichtige marketingstruc. Het is mij allemaal wat te overdone. Zoals gezegd, in het artikel had ik dat allemaal wat helderder kunnen formuleren, en voor een andere vorm moeten kiezen.

  8. Kaj van Zoelen

    De regisseurs worden gebruikt als lokkertje? Fijn toch? Als iets wordt uitgebracht als ‘de nieuwe film van’ zegt mij dat veel meer als ‘de nieuwe film met’, of ‘de nieuwe film over’. Maar goed, ik hou me zo min mogelijk met marketing bezig, op trailers na, want echt interessant wordt dat natuurlijk nooit.

  9. Theodoor

    Ik vind het niet zozeer erg dat regisseurs een auteursstatus hebben, dat vind ik zelfs lovenswaardig, maar het gaat me erom hoe dat in de marketing uitgebuit wordt. Vooral als de regisseur nog zijn “eeuwigheidswaarde”” moet bewijzen. Komop, de enige reden waarom Guillermo Del Toro opeens overal op de posters staat is omdat hij dankzij Pan’s Labyrinth opeens “het” is. Persoonlijk had ik vrij weinig met die film (The Devil’s Backbone vond ik vele malen beter) maar die (waarschijnlijk snel) overwaaiende hype rondom zijn persoon vind ik jammer. De hype leid af van de film. Maar waarschijnlijk kan deze discussie beter naar het forum verplaatst worden aangezien het laatste woord hier waarschijnlijk nog niet over gezegd is.

  10. Kaj van Zoelen

    Ach, een beetje leven op het blog zelf kan ook geen kwaad. Sterker nog, wat mij betreft mag er wel wat meer gereageerd worden door onszelf op de blogs tot nu toe.

    Het gaat trouwens niet zozeer om een auteursstatus, als vooral om een kwaliteitsgarantie. Eeuwigheidswaarde is daarbij niet zo belangrijk voor marketing, de vorige film of films des te meer. En dat de hype afleidt van de film, dat ligt net zo goed aan jou. Welke hype heb je het eigenlijk over? Tot dit stuk wist ik niet eens dat een hype rondom Del Toro bestond. Zijn naam wordt niet eens heel erg in de trailers voor Hellboy II gebruikt, alleen dat de film van de maker van Pan’s Labyrinth is. Het is toch niet zo dat het eigenlijk allemaal gaat om jouw onbegrip voor de waardering voor die film?

  11. Ric

    Del Toro’s naam werd wel tot in den treure gebruikt voor de marketing van El Orfanato. Dat terwijl hij alleen producer was.

  12. Theodoor

    En daarnaast gaat bij veel website 10 % van het nieuws over één van de honderd nieuwe films van Del Toro. Maar nee, ik vind Pan’s Labyrinth geen slechte film, en Del Toro een uitstekend regisseur (ik blijf fan van The Devils Backbone en Hellboy) maar het is vooral de hype rond dit soort personen die me tegen de borst stuit. Tuurlijk, erg persoonlijk, maar dat is deze hele column.

  13. Kaj van Zoelen

    Misschien interessant in het licht van deze discussie:
    http://www.movieretriever.com/blog/editors/103/WHO-Directed-That?:-Four-New-Movies-That-Are-Keeping-Their-Directors-a-Secret
    Een artikel over vier films waar de naam van de bekende regisseur niet in de marketing voorkomt.