2008, nog zo’n lijstje

3 januari 2009 · · Lijst

Omdat iedereen aan de lijstjes is, moet ik er ook maar aan. Terwijl ik bezig was met dit lijstje probeerde ik me er zelf te van overtuigen dat Bram weer eens ongelijk had (het zal eens niet) en 2008 een prima jaar was. Vreemd genoeg bleek tijdens het opmaken van de balans dat het vooral een jaar was waarin de blockbusters tegenvielen (afgezien van het erg sterke The Dark Knight) en dat vooral bij de “wat kleinere films” (erg relatieve term) er erg goede dingen waren. Films als Waltz With Bashir, The Banishment, Happy-Go-Lucky en The Darjeeling Limited, die bij het aanschouwen hoog scoorden bleken niet memorabel genoeg, en aan pretentieuze zweeffilms als Stellet Licht wil ik niet te lang denken. Ik zat lang te twijfelen over de slechtste film van 2008, maar dat was nog moeilijker. Het blijkt een jaar van middelmaat, met net genoeg uitschieters voor een degelijke top 5. Krijgt Bram toch nog gelijk, verdorie.

Dit zijn ze dan:
1. There Will Be Blood.
Magistraal epos. Waar PTA bij Magnolia nog gebruik maakte van een mozaïekstructuur om een groots drama op te zetten heeft hij hier aan Daniel Day-Lewis genoeg. Een onemanshow. Elk shot wordt gedomineerd door Daniel Day-Lewis, die gestalte geeft aan het meest memorabele personage van de laatste vijf jaar. De vele parodieën op de laatste scène zijn begrijpelijk, maar doen geen recht aan een van de meest interessante slotscènes van 2008. Puur vuurwerk.

2.I’m Not There.
Dit is zo’n film die de kampen lijkt te verdelen. Of men vind het pretentieus pop-gepuzzel, of men is er helemaal weg van. Ik ben dat laatste. Puttend uit vele eclectische stijlen uit de filmgeschiedenis schetst Todd Haynes een beeld van een van de helden uit de popgeschiedenis. Hoewel 7 acteurs gestalte geven aan Bob Dylan gaat de prijs voor beste transformatie dit jaar toch echt naar de ijzersterke Cate Blanchett. Een film als een videoclip, een best-of-compilatie van louter hoogtepunten.

Gedeelde 3e plaats:
Paranoid Park.
Dit jaar’s mooiste film over een eenzame puber.
Wall-E .
Dit jaar’s mooiste film over een eenzame robot.

Gedeelde 4e plaats:
No Country for Old Men/ Burn After Reading
2008 is het jaar van de Coen Brothers. Doorbraken ze begin dit jaar hun sleur met het zinderende, gevaarlijk spannende No Country For Old Men, aan het einde van het jaar waren ze niet minder grimmig met Burn After Reading. Hoewel No Country For Old Men bekend staat als een gewelddadige thriller, is Burn After Reading eveneens erg gewelddadig en bloederig. Dat het vormgegeven is als een komedie, met de groteske personages waarop de broertjes Coen patent lijken te hebben, verandert niks aan het feit dat het voornamelijk ongemakkelijk lachen is. De meest memorabele momenten van Burn After Reading zijn dan ook de schokeffecten. Een ongemakkelijke soort hilariteit, dan weet je dat je te maken hebt met een sterke komedie.

5. You the Living.

Nog een ongemakkelijke komedie. Allemaal kleine tableaux vivants waarin de eenzame levens van een handjevol groteske personages op scherpe wijze ontleed word. Schilderachtig gefilmd, met een Tati-eske aandacht voor stilering. Visueel is de film uiterst sterk, maar de film zal vooral herinnerd worden vanwege zijn bijtende humor. Hoogtepunten: het rijdende huis en de truc met het tafelkleed.

Eervolle Vermelding: El Orfanato.
Een uitstekend horrordrama, die bij vlagen werkelijk eng is, maar eveneens weet te ontroeren. De beste horrorfilm van 2008, die ik al mocht aanschouwen op het AFFF (al komt Let The Right One In akelig dicht in de buurt). Dat slechts een handjevol van de films die ik daar gezien heb uiteindelijk de bioscoop heeft gehaald maakt pijnlijk duidelijk dat horror nog altijd een ondergeschoven genre is. Terwijl films als Saw zoveel hier met gemak in 60 zalen draaien moeten films als El Orfanato het doen met een stuk of 12. Als er rechtvaardigheid zou bestaan in deze kille kwaliteitshorrorhatende wereld dan zou het precies andersom zijn.

Slechtste film 2008: The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor.
Geen Wanted. Geen Incredible Hulk en ook geen Indiana Jones and The Kingdom of The Crystal Skull. Hoewel alledrie films zijn met hun fouten heb ik me bij geen van drieën echt verveeld. Dit was echter geheel anders bij het abominabel slechte Mummy 3. Nu waren de eerste twee films al niet om over naar huis te schrijven, maar deel 3 slaat echt alles. Zielloze vechtchoreografieën, megalomane sets en erbarmelijk acteerwerk wisten nauwelijks indruk te maken. Het is geen incompetente gemaakte film, maar gewoon doodsaai. Geeft popcornfilm een slechte naam.



3 Reacties

  1. Ric

    Ik merk dat ik echt nog even You the Living moet kijken voordat ik definitief mijn lijstje kan maken. Hoe beviel The Banishment?

  2. Theodoor

    Goed. Het is een uitstekende film, maar het bleek toch niet memorabel genoeg. Het is echter absoluut geen verspilling van je tijd.

  3. Thierry Verhoeven

    ‘Dit is zo’n film die de kampen lijkt te verdelen. Of men vind het pretentieus pop-gepuzzel, of men is er helemaal weg van.’

    Ik schaar me in het eerste kamp, al heeft de film zeker wel wat interessants te bieden. Opvallend dat deze titel vorig jaar in veel lijstjes verscheen als een van de beste van 2007 (waar hij in sommige landen al uitkwam) maar dit jaar blijft-ie opvallend veel achterwege in de 2008-lijstjes. Is 2008 dan zo’n veel beter filmjaar…?


Reageer op dit artikel