Buffy (Seizoen 5) & Angel (Seizoen 2)

18 april 2009 · · Buffy en Angel

Deze week staat de bespreking voor Buffy The Vampire Slayer seizoen 5 en Angel seizoen 2 op het programma. Seizoen 4 van Buffy The Vampire Slayer viel me tegen in vergelijking met de eerste drie seizoenen en Angel seizoen 1 vertoonde vooral potentie. Buffy The Vampire Slayer seizoen 5 is weer een stap in de juiste richting en Angel seizoen 2 is een verbetering ten opzichte van het vorige seizoen. Buffy The Vampire Slayer blijft nog wel mijn favoriet uit de twee, en dat komt vooral door enkele afleveringen.

Want bij de bespreking van beiden seizoenen is er één aflevering die er met kop en schouders boven uitsteekt. Dit is aflevering 16 van Buffy The Vampire Slayer: The Body. The Body is erg spoilergevoelig maar ik zal deze zoveel mogelijk proberen te vermijden. In deze aflevering overlijdt een belangrijk personage (ik ga uiteraard niet vertellen wie). De manier waarop in deze aflevering met de dood word omgegaan is echter subliem. Deze aflevering was voor mij de meest ontroerende uurtje televisie wat ik ooit heb mogen aanschouwen.

In deze aflevering wordt het vampierendoden achteruitgeschoven (slechts een scène draait hierom) ten faveure van een emotionele benadering. Elk belangrijk personage gaat op zijn eigen manier met de dood om. Dat deze allemaal even realistisch aanvoelen komt door het sterke schrijfwerk van Joss Whedon. Van deze was recentelijk zijn moeder overleden en hij besloot zijn rouwverwerking in het script te verwerken. Dit maakt de aflevering een erg persoonlijke en realistische aflevering waar iedereen wel wat in zal herkennen. Ik vond het een uiterst herkenbare ontleding van het rouwproces, waarbij vooral de verwerking van Buffy en Anya erg herkenbaar en realistisch overkwamen. Het is het ultieme hoogtepunt van beiden series tot nu toe.

Verder bevat Buffy een geweldige verhaallijn rondom een nieuw personage: Dawn. Haar introductie is een ware mindfuck die mij achter mijn hoofd deed krabben. Daarnaast is haar introductie een briljante parodie op verscheidene soapseries waarbij personages opeens geintroduceerd worden alsof ze er altijd al geweest zijn. De doorlopende verhaallijn is kenmerkend voor dit seizoen. In dit seizoen zijn losse afleveringen minder belangrijk dan de doorlopende verhaallijnen. Dat maakt het seizoen voor losse kijkers minder toegankelijk maar voor de volhouders interessanter. De seizoenssluiter bind alle lijntjes prachtig bij elkaar in één van de moedigste slotscènes voor een seizoen uit de televisiegeschiedenis. Benieuwd hoe dit verder gaat.

Daarnaast is er weer een erg interessante cross-over aflevering. Fool for Love uit Buffy The Vampire Slayer en Darla uit Angel bevatten beiden voornamelijk flashbacks. Fool for Love gaat in op de geschiedenis van Spike, en de vorige slayers en Darla gaat in op Darla en haar relatie met Angel. Beiden bezien dezelfde tijdsperiodes vanuit andere gezichtspunten, en enkele scènes komen overeen. Het levert een complexe structuur op, die de personages mooi uitdiept.

Angel werkt verder vooral met losse afleveringen en dat maakt de serie een stuk toegankelijker voor de hier-en-daar-een-afleveringtje-kijker. De doorlopende verhaallijnen zijn er wel, waarvan de herintroductie van Darla vooral erg interessant is. Maar hier zijn het vooral losse aflevringen die schijnen. Erg bijzonder is Are You Now or Have You Ever Been die de angst voor het communisme in de jaren 50 verpakt in een flashbackaflevering over Angel. David Boreanaz is enorm gegroeid in zijn rol sinds zijn introductie in Buffy. Hij heeft de rol volledig te pakken en maakt in deze aflevering van de jaren 50 Angel totaal iemand anders dan de Angel in het heden. Het toont hoe erg hij op zijn plek is in deze eigen serie. En dat terwijl ik moeite had met hem in Buffy.

Ook leuk is de introductie van het karakter Lorne, een goede demoon die weg is van showbizz. Zij verhaallijn speelt een belangrijke rol tijdens het einde van het seizoen waarbij ze op zijn thuisplaneet terechtkomen. Deze verhaallijn is erg schooljongensboekavontuur, met evenveel John Carter of Mars als swashbuckler en ridderroman door elkaar gegooid. Whedon zelf maakt nog een leuke cameo als Numfar, die met zijn bizarre dansen in de achtergrond de show steelt. Nergens weet de serie echter de emotionele reikwijdte te krijgen van Buffy The Vampire Slayer, maar misschien komt dat nog. Angel is als serie duidelijk aan het groeien, en er zal nog veel moois gaan komen. Ongetwijfeld. Whedon is briljant.


Onderwerpen: ,


2 Reacties

  1. Kaj van Zoelen

    Ongetwijfeld inderdaad. Let op Wesley. Ik vind het in het 2de seizoen trouwens al enorm meevallen met de losse afleveringen.

  2. sickboy

    Leuke artikelen over buffy, krijg gelijk weer zin in een herkijk.

    Ik weet niet of je al bij seizoen 6 zit, maar daarin zit mijn favoriete aflevering.

    Once more, with feeling. Echt Geniaal!


Reageer op dit artikel