Gefeliciteerd Danny Boyle
Een nabeschouwing van de Oscars

23 februari 2009 · · Actualiteit

Gefeliciteerd Danny Boyle, met de acht beeldjes die u gisteren in ontvangst mocht nemen. Gezien uw beeldvullende gelach en dolle gespring op het podium kon u het zeker waarderen, dat de Academy Slumdog Millionaire verkoos als beste film van het jaar 2008, boven de lauwe brei waarmee u de nominaties mocht delen.

De aaneenschakeling van ingestudeerde grappen afgewisseld met reclamespots kwamen, zoals elk jaar, na drie en een half uur mijn strot weer uitzetten. De show was minder groot dan voorheen (crisis?), en werd gehost door Hugh Jackman, die met zijn charismaloze verschijning nooit écht grappig, laat staan memorabel, werd.

Ook het hopen op aangename verrassingen bleek tevergeefs – of het moet Sean Penn zijn, die Mickey Rourke de baas bleek te zijn als beste hoofdrolspeler voor zijn rol in Milk. Benjamin Button viel grotendeels buiten de boot en Frost/Nixon werd geheel buiten beschouwing gelaten, en beider falen stemt me gelukkig.

Ergens tussen de reclameblokken door viel de fel begeerde gouden man in handen van zowel de regisseur als de crew van Slumdog Millionaire. Deze ‘eclectische underdog’ was een favoriet voor de grote prijzen, niet heel gek gezien de ondermaatse gemeenschap waarin de film verkeerde. Boyle kreeg tevens het beeldje voor zijn regie, en ook die voor beste screenplay, cinematografie, montage en soundtrack gingen naar de Indiase weekend miljonair. En, als klap op de vuurpijl, bleek het muzikale onderdeel een groot Bollywood-spektakel.

Een hoop aandacht voor een film als deze en tevens een hoop aandacht voor Boyle, wat altijd positief is, maar zes of twaalf jaar eerder beter op zijn plaats was geweest. Slumdog Millionaire kent de mooie plaatjes en de grootste verhaalontwikkelingen, maar het platvloerse vermaak wordt er niet mee verbloemd.

De postuum uitgereikte Oscar voor Heath Ledger in de rol van The Joker vormde het hoogtepunt in een dodelijk voorspelbare en vooral lange nacht. Ben Stiller vormde op zijn beurt het dieptepunt, en de lang verwachte Oscarspeech van Kate Winslet voor haar rol in het niet helemaal geslaagde The Reader bleek een mooi moment voor een plaspauze.

De 81e uitreiking van de Academy Awards was er een die welliswaar kariger, maar even voorspelbaar was als deze behoort te zijn. Het hele gebeuren rondom de prijzen is te verwaarlozen, maar toch vermakelijk voor de filmliefhebber die tegen een flinke stoot reclame kan.

Klik hier voor de gehele lijst winnaars


Onderwerpen: ,


6 Reacties

  1. Bram Ruiter

    Hoezo was Ben Stiller het dieptepunt? Ik vond zijn Joaquin Pheonix imitatie erg grappig.

    Overigens was de nachtmerrie van vorig jaar (om 5 uur erachter komen dat de oscars niet bekeken kunnen worden) en de milde teleurstelling van dat jaar ervoor (Degeneres bij vlagen grappig en die reclames bleven zich maar herhalen) genoeg reden om eens normaal te doen en niet ‘s nachts op te blijven voor zoiets stom. Ik zag vandaag een streamversie, skipte daar doorheen en werd ook daar zat van. Laat mij zelf maar kiezen welke speeches ik zie en welke onderdelen ik wil meemaken.

    En ik begin ook steeds meer eens te worden over Slumdog Millionaire. Bij de uitloop vond ik hem geweldig, maar met een heldere gedachte erover heen moet ik zeggen dat ik het volledig met je eens ben, Chris.

  2. Christiaan Boesenach

    Smakeloze grap – al ben ik nog niet overtuigd van hoe serieus Joaquin Phoenix is in het bewuste fragment – die sowieso niet gepast is voor de Oscars.

  3. Ricardo Berentsen

    Maakt die ongepastheid juist niet dat het grappig wordt? Bovendien verbaast het me dat je je daarom ‘druk’ maakt terwijl je zelf maar al te duidelijk maakt dat je niet echt een hoge pet op hebt van de Oscars.

  4. Bram Ruiter

    Wat Ricardo zegt. En hoezo smakeloos? In elk opzicht was dit gewoon zo buitensporig onbenullig dat het grappig werd. Daarbij gaat het elk jaar binnen dat incestueuze wereldje erom elkaar zoveel mogelijk belachelijk te maken.

  5. theodoor

    Ben ik de enige die best heeft genoten van de oscars? Opzich waren de keuze’s niet verrassend maar de humor toch zeker wel. Hugh Jackman had maar één moment om te schijnen, maar daarin zong hij wel over het schaamhaar van een achtjarige Benjamin Button en een hoop uitwerpselen terwijl hij voor Kate Winslet knielde. Best apart toch? Dan hadden we ook nog Ben Stiller met zijn Jacquin Phoenix-schtick, Steve Martin die Scientology flink in de zeik zet, Sean Penn die de zaal uitscheld voor “commie, homo-loving sons of bitches” en Jack Black die zijn eigen Dreamworks een speldenprik onder water geeft.

    Maar het meest verrassende was toch wel The Man on Wire die een oscar balanceert op zijn kin. Als ik dit allemaal van tevoren voorspeld had waren er velen die me niet hadden geloofd.

  6. theodoor

    Overigens vond ik dat ze juist meer uitpakten dan vorig jaar. Dat was me toch een saaie, kleinschalige, humorloze bedoening. Nee, geef mij dan maar deze oscars.


Reageer op dit artikel