The Island of Dr. Moreau (1996)
Meerdere kapiteins op één schip zorgt voor een verschompelde mini-Marlon.

28 februari 2009 · · Kritiek

In 1896 schreef H.G. Wells het boek The Island of Dr. Moreau. Een boek dat zaken als evolutie, de grenzen tussen beest en mens, politiek en het willen spelen voor God van mensen. Het verhaal gaat in het kort over een man, Pendrick, die terecht komt op een eiland waar Dr. Moreau experimenten uit voert en daarbij mens-dier-hybrides creeërd. Deze mensdieren scheiden zich af van zowel de dieren als mensen, en loven het menselijk gedrag, waarbij ze hun instinct afzweren. Het instinct speelt echter hier en daar de kop op, waardoor een gevaarlijke en explosieve sfeer ontstaat. Moreau is megalomaan, de mensdieren bedreigend in hun aard en de hoofdpersoon misschien wel krankzinnig. Het is een uiterst complex verhaal, en het is tot nu toe drie keer verfilmd. Ik ga het in het artikel van vandaag hebben over de derde verfilming, en daarbij een stuk van de totstandkoming bespreken.

The Island of Dr. Moreau uit 1996 is een uiterst mislukte film. Het is het resultaat van meerdere visies die met elkaar botsen en problemen op de set. Richard Stanley, regisseur van het onlangs door mij besproken Dust Devil, was gefascineerd door het boek en probeerde in de film de nadruk te leggen op het evolutie versus religie-aspect. De studio had hier aanvankelijk problemen mee, en na wat snijden in het script (er moest onder andere een nogal heftige seksscène verwijderd worden) mocht Stanley filmen. Oorspronkelijk zou David Thewlis Richard Stanleys eerste keus zijn voor de rol van Pendrick (wiens naam werd veranderd in de uiteindelijke versie). De studio ging echter voor Val Kilmer voor die rol, en voor Moreau vroegen ze Marlon Brando.

Beiden sterren stonden toendertijd bekend als diva’s en op de set had Richard Stanley dan ook moeite om ze in de hand te houden. De studio vroeg ter plekke re-writes, Val Kilmer kwam pas op de derde filmdag op zetten en Marlon Brando bleek ook moeilijk in de omgang. De studios waren niet tevreden met het resultaat van de eerste vier dagen, en Richard Stanley werd van zijn eigen project afgehaald. Waar Stanley een duistere, grimmige horrorversie, moest en zou nieuw aangestelde regisseur John Frankenheimer er een meer actiegerichte film van maken. Nog steeds werd dagelijks het script aangepast, en Frankenheimer schrapte 80% van het script. Brando kwam ook nog met aanpassingen, waaronder een dwergenversie van hemzelf. Deze “briljante” vondst werd later effectief geparodieerd in de Austin Powers: The Spy Who Shagged Me en Southpark. Ironisch genoeg kreeg Val Kilmer een andere rol in de film en ging de hoofdrol alsog naar David Thewlis.

Om toch nog te kunnen zien hoe ze zijn film aan het verkloten waren besloot Stanley, in dierenkostuum, als figurant een kijkje op de set te nemen. Hij zit in de film als Melting Bulldog. The Island of Dr. Moreau is een mengeling van de visie van Brando, de studio, Richard Stanley en voornamelijk John Frankenheimer. Het is een uiterst mislukte film, die in enkele scènes omslaat van horror, naar actie naar fantasie, met groteske sets en ongelooflijk bizar acteerwerk. Het is als film niet geslaagd, maar als je inzicht wil in het proces van hoe films kunnen mislukken is het een uiterst fijne zit. Incompetente films zijn prima studiemateriaal. Voor mensen met interesse in mislukte films is The Island of Dr. Moreau een verplichte zit, omdat de film door alle verkeerde keuze’s ongelooflijk surrealistisch word, en daardoor interessant is. Gaat dat zien, al is het alleen maar omdat er een verschompelde minieversie van Marlon Brando inzit.


Onderwerpen: ,


6 Reacties

  1. Erik Hagen

    Interessant kijkje achter de film, Theodoor. Zo gaat een film toch weer wat meer leven. Waar heb je deze achtergrondinformatie vandaan gesprokkeld? :-) Wel veel taalfouten en dat is een beetje jammer.

    Ik heb ooit één van de films gezien, maar da’s zo’n tijd geleden dat ik het me al niet meer echt herinner. Ik zou dus ook niet weten of dat de door jou besproken versie is of een eerdere. Toch jammer dat een ontzettend interessant basisplot zo verpest kan worden.

  2. theodoor steen

    De informatie komt van vier bronnen: imdb, de onofficiele Richard Stanley-website en de interviews daarop, het boek The Greatest Sci-Fi Movies Never Made van David Hughes en de film zelf. Ik zal in het vervolg ook een beetje op taalfouten proberen te letten, maar het plaatsen van dit artikel was nogal haastwerk, vanwege persoonlijke omstandigheden.

  3. Mirocube

    Ik zou hem nog eens terug moeten zien maar ik weet wel dat ik me er elke keer mee geamuseerd heb gehad. Een heerlijk geschifte film met een naar het einde toe zeer grappige Kilmer.

  4. Erik Hagen

    Bedankt voor de info, Theodoor. Heb je toevallig ook de andere twee verfilmingen van dit boek gezien? Zo ja, hoe verhouden die zich tot deze film? Allicht beter geslaagd, neem ik aan? Op zich natuurlijk interessant om te zien hoe men het plot daar onder handen heeft genomen.

  5. theodoor steen

    De eerste twee niet gezien, Erik. En Mirocube, ik heb ook zeker genoten van de geschiftheid, maar dat maakt het nog geen stabiele of goede film.

  6. Verhoeven

    [quote]Om toch nog te kunnen zien hoe ze zijn film aan het verkloten waren besloot Stanley, in dierenkostuum, als figurant een kijkje op de set te nemen. Hij zit in de film als Melting Bulldog. The Island of Dr. Moreau is een mengeling van de visie van Brando, de studio, Richard Stanley en voornamelijk John Frankenheimer.[/quote]

    Leuk stukje, Theo. Vooral bij deze quote lag ik dubbel van het lachen. Ik zal deze film ter zijner tijd wel eens bekijken…


Reageer op dit artikel