Treme: times are not good here
"Smoke My Peace Pipe" (aflevering 7, seizoen 1)

Nog even een extra bedankje richting Ricardo die vorige week in mijn afwezigheid de wekelijkse bespreking van Treme overnam. En dan nu terug naar de orde van de dag in een korter stuk dan gewoonlijk:
Is het beter om te creperen in New Orleans dan de staat van Ohio te bezitten? Volgens auteur Lafcadio Hearn en docent Creighton Bernette wel, maar langzamerhand begint het beeld van New Orleans toch steeds minder rooskleurig te worden. De mensen genieten nog steeds van muziek en humor, maar de klaagzang van de gebroken harten van een gebroken stad begint toch steeds luider te worden. Mardi Gras komt er volgende aflevering of uiterlijk die daarna aan, maar gaan de inwoners van New Orleans daar nog wel echt van genieten?

LaDonna zal er in ieder geval veel moeite mee hebben. Mijn voorspelling dat de zoektocht naar Daymo in tranen zou eindigen kwam deze week uit toen Toni en LaDonna het lijk van de al vijf maanden geleden overleden Daymo vonden. LaDonna’s besluit om zijn dood voor haar familie te verbergen tot na het carnaval zal haar tot nadat ze het verteld heeft veel moeilijke momenten geven. De eerste vuurproef met haar moeder doorstond ze aan het eind van de aflevering maar ternauwernood en ik vraag me af of deze sterke vrouw de door haarzelf opgelegde taak kan blijven volhouden.

Bijna iedereen verborg deze week innerlijke gevoelens. Janette moet het restaurant (tijdelijk) sluiten en doet tegenover haar souschef alsof ze het wel gaat redden, maar barst tegenover Davis in huilen uit, Creighton doet net alsof hij weer aan het schrijven is maar kampt met een stevig writers block en gooit zijn frustratie weer op het net in een Youtube filmpje. Davis voert zijn campagne steeds verder maar sluit in het geheim een deal met een rechter om te stoppen. Antoine speelt vrolijk op het vliegveld maar treurt ondertussen om de dood van zijn leermeester. Al deze mensen zullen ongetwijfeld hun vrolijkste gezicht op zetten als straks het carnival begint, de tijd van het jaar wanneer New Orleans het meest in de spotlight staat, maar zullen ze er echt van genieten?

Big Chief Albert Lambreaux zal dit zeker wel doen, hij leeft min of meer voor het evenement. Als hij echt wat bereikt heeft met zijn actie zal hij nog blijer zijn. Mits hij hersteld is van de slagen die hij deze week van de politie kreeg omdat hij te trots was om te knielen. “Won’t bow, don’t know how” blijft zijn motto. Dat mensen blijven klagen over dat het New Orleans van Treme te cool voor de kijker zou zijn verbaast me steeds meer. Ik zie een gebroken stad, met een niet werkend rechtssysteem, een elite die niets geeft om de rest van de inwoners, veel armoede en vooral veel ongeluk en vermoeidheid. Dat de mensen toch doorploeteren en er nog altijd veel mooie muziek wordt gemaakt is misschien bewonderenswaardig, maar hoe maakt dat New Orleans of zijn inwoners te cool of te goed voor buitenstaanders? Sommige inwoners blijven dan stellen dat ongeluk hier beter is dan geluk elders, maar shots zoals die bovenaan deze pagina staan daar haaks op.


Overige observaties
– Op zijn desktop heeft Creighton zo te zien ook een bestand over deze aflevering staan (tweede icoontje van boven in de rechterrij heet “Ep 107”), misschien zelfs het script? Een foutje van de productie of bewuste knipoog naar de kijker?
– Opnieuw is het verhaal van Sonny en Annie het minst interessantst en de zwakste schakel van de serie. Ergens hoop ik wel dat Annie zich losmaakt van Sonny en zijn negatieve invloed op haar, maar echt wakker lig ik er niet van. Thematisch staat hun verhaal ook nogal los van de rest. Het enige waar ik echt van geniet bij hun scènes is Steve Earle, die ondanks dat hij geen acteur is een prachtige wereldse wijsheid uitstraalt en overbrengt met zijn ogen.
– David Mills en Davis Rogan schreven het uiteindelijke script van deze aflevering. Rogan is de DJ waar Steve Zahns personage op gebaseerd is. Naast schrijver is hij adviseur v oor de serie en is hij af en toe al voorbij gekomen, bijvoorbeeld als pianist bij de “Shame, Shame, Shame” sessie van Davis McAlary enkele afleveringen terug. Kijk hier voor nog veel meer overeenkomsten met de werkelijkheid van toen:
Treme explained: Smoke Your Peace Pipe.


Onderwerpen:


Reageer op dit artikel