Imagine 2012: Dag 2
Let's Go! (2011) & The Raid: Redemption (2011)

20 april 2012 · · Imagine 2012

Ah, het Imagine. De geur van zweet, rook en vrijwilligers is niet te missen als je Kriterion binnenstapt. Waar het festival ook plaatsvindt en of je het nou nog steeds het AFFF noemt of niet, het komt altijd weer mee, de lichte mufheid gevoed door passie en een klein budget. Zelfs het ‘schone’ Pathé Tuschinski kon daar enkele jaren weinig aan veranderen. Het hoort bij de mensen van dit festival, de bezoekers en het soort films dat er draait. In tegenstelling tot waarschijnlijk de organisatie zou ik eigenlijk niet anders willen. Het is de sfeer die past bij een festival van Spaanstalige horror, Europese thrillers, obscure sci-fi en Aziatische actie. Van het laatste soort zag ik vandaag twee zeer vermakelijke exemplaren:

Let’s Go! (2011)

Maffe martial arts komedie uit China die haast Japans overkomt dankzij de nostalgische blik op een tekenfilmserie over een robot bestuurd door een held met de naam Ultraman. Go go Power… pardon, mijn prille jeugd kwam even naar boven. Daar heeft Siu-Seung ook een handje van: hij worstelt met het idee om zelf een soort Ultraman te worden, alleen dan gewoon met zijn vuisten, sinds zijn vader toen hij acht was voor zijn ogen werd neergeknald omdat die een vreemdeling probeerde te helpen. Jawel, hij is ook nog Batman. Zijn gekke kompaan Big Bird moedigt hem aan en wil met hem de “Earth Guard” oprichten om de onschuldigen te beschermen, maar in plaats daarvan raken ze verwikkeld in een criminele machtsstrijd.

Eén van de criminelen is een vaste acteur van Johnny To, en de filmstijl doet ook af en toe denken aan To. Zo mooi en stijlvol als de films van To is Let’s Go! echter niet. De actie is ook ietsje minder spectaculair en regelmatig iets te veel gefilmd en gemonteerd volgens de principes van ‘intensified continuity’ terwijl de toon van de film eerder joliger dan intens is. Een melodramatische terugslag voor de finale voelt daarom ook veel te lang. Desalniettemin is het moeilijk niet het grootste deel van de film lachend of ten minste glimlachend te genieten van de kolder en de ode aan de simpele normen en waarden van kindertekenfilms.

★★★½☆

The Raid: Redemption (2011)

Wel ontzettend intens is het Indonesische The Raid, die in het westen de subtitel Redemption heeft gekregen, hoewel dat woord weinig met de film van doen heeft. Het verhaal is behoorlijk simpel: een speciale eenheid valt een appartementencomplex binnen dat wordt beheerd door gangsters en dit loopt al snel uit op een orgie van geweld. Onze held is een groentje met uitzonderlijke martial arts vaardigheden. Al snel blijkt dat de inval niet zo legitiem was als de agenten dachten, en zitten ze zonder back-up als ratten in de met gewelddadige misdadigers gevulde val.

De honderd minuten lange film bestaat grotendeels uit een actiesequentie van bijna anderhalf uur. Eerst vallen de agenten aan met machinegeweren en pistolen en worden met soortgelijke wapens van repliek gediend. Maar dan raken de kogels op en begint het spektakel pas echt. Het ene brute gevecht volgt na het andere, en naast het menselijk lichaam worden daar ook messen, stokken, machete’s en andere vrolijke voorwerpen bij gebruikt. The Raid dendert bijna vanaf het begin met een sneltreinvaart voort, waarbij het bloed tijdens de spannende rit rijkelijk vloeit en de actie altijd hard en intensief is. Geen wonder dat de film nu al een publieksfavoriet op het festival is.

★★★★☆


Onderwerpen: ,


Reageer op dit artikel