IFFR 2012 – een selectie.
Wat moeten we zien? Een selectie.

20 januari 2012 · · IFFR 2012

Het International Film Festival Rotterdam staat voor de deur. Salon Indien is er ook dit jaar weer bij. Dat betekent anderhalve week lang van bioscoop naar bioscoop struinen door het gure en winderige weer. Maar het betekent vooral veel mooie films, mits er vooraf goed geselecteerd is. Het is natuurlijk mogelijk om je enkel op de grote namen te richten. Er draait immers een nieuwe Martin Scorsese (Hugo), een David Cronenberg (A Dangerous Method) en een Alexander Payne (The Descendants). Maar het IFFR is zoveel meer dan dat, en daarnaast is de kans groot dat deze films zodra de voorverkoop begint (vanavond, 20:00) vrijwel direct zijn uitverkocht.

Bij de rits films die overblijft is het een stuk lastiger om kaf van het koren te scheiden. Met de Volkskrant-bijlage in de hand, bestaat alsnog de kans dat je, door een slechte keuze, drie uur lang naar een niet-veranderend landschap zit te kijken. Dat kan natuurlijk leuk zijn – maar tijdens het IFFR, waarbij er vaak meerdere films op een dag gekeken worden, is dat dodelijk.

De programma-onderdelen bieden uitkomst. Met name de films in de Tiger Award-competitie zijn vaak interessant, het is immers paradepaartje van het festival, vol debuterend talent. De categorie Bright Future staat voor upcoming talent, met o.a. de openingsfilm King Curling, Shame (de nieuwe Steve McQueen, die eerder het geweldige Hunger maakte) en festivalfavoriet Weekend. Maar in de categorie Spectrum is het zoeken geblazen, wereldcinema uit alle windstreken. Het kan meestal twee kanten op, bij de ene film vecht je drie (of vijf, of zes) uur lang tegen de slaap, bij de andere is het genieten geblazen. Een snelle selectie levert alvast een aantal interessante films op – dus voor de late kiezers:

I Wish van Hirokazu Koreeda. De regisseur is met zijn films al vele malen eerder op het IFFR geweest. Zijn bekendste en beste film is het indringende Nobody Knows, maar ook plezierigere films als Air Doll en Still Walking waren de moeite waard.

Alps, van de Griekse regisseur die eerder Dogtooth maakte. Dat was nou niet per se een film die iedereen erg goed vond, desalniettemin was het wel interessante en verrassende cinema. Het belooft in ieder geval net zo’n absurde film te worden als Dogtooth, vol rare personages en pijnlijke situaties.

Kotoko. Horror, gemaakt door de regisseur van culthit Tetsuo. Volgens het IFFR is de film ‘niet geschikt voor jonge moeders’, dus dat belooft wat. Geen psychologische, maar psychiatrische horror, aldus het festival. Het is vast een opluchting tussen het landschapskijken en poetisch geneuzel door.

En de vreemde eend van het festival – The Legend of Kaspar Hauser. De film heeft een bizarre trailer, UFO’s en Vincent Gallo. Het klinkt in ieder geval bizar genoeg om veel plezier op te leveren. En wat is het IFFR zonder één hele rare film?

Vanaf 25 januari, als het IFFR begonnen is, zullen redacteuren Bram Ruiter en Christiaan Boesenach verslag doen van het festival.



1 Reactie

  1. wietske

    vindt het niet jammer dat ik geen kaartjes heb voor La leggenda di Kaspar Hauser! Voor de rest denk ik dat het genieten wordt!!!!


Reageer op dit artikel