Breaking Bad: Whatever you think is suppose to happen, I’m tellin’ you, the exact reverse opposite of that is gonna happen
"Rabid Dog" (aflevering 12, seizoen 5)

4 september 2013 · · Kritiek

Net als je denkt een nieuwe twist in de plot te voorspellen, slaat Breaking Bad je om de oren met de zoveelste curveball. “Rabid Dog” zit wederom vol met nieuwe en onverwachte ontwikkelingen die de zaken nog gecompliceerder maken dan ze al waren. En we hebben nog maar vier afleveringen te gaan nu en er moet nog zoveel afgehandeld worden, een zware taak voor de makers me dunkt.

De aflevering begin zoals verwacht bij het huis van de familie White waar Jesse tijdens de vorige finale in extreme woede benzine door de woonkamer smeet. Maar wat schetst de verbazing? We zien niet Jesse, maar Walt naar zijn huis staren waar Jesse’s auto staat geparkeerd. In een razend spannende opening sluipt Walt met pistool door zijn woonkamer heen dat verrassend verlaten is, enkel het natte tapijt en een benzinebus herinnert aan het bezoekje van Jesse. Het camerawerk, de montage en de enge muziek maakt het tot een prima en raadselachtige opening.

Wie denkt na de openingstitels het verhaal van Jesse te zien, komt er bedrogen uit. We gaan vrolijk verder met Walt die via een krankzinnig slechte leugen vrouw en kind om de tuin probeert te leiden. Het is opvallend dat Walt als crimineel (Heisenberg zo je wilt) een meesterlijk liegbeest is, maar als vader en echtgenoot hierin een kluns van heb ik jou daar. Het moet van een confrontatie met Skyler komen en die komt er prompt, in wederom een aparte locatie: een hotel waar de familie vanwege stankoverlast tijdelijk naar toe is gegaan. We merken hier hoe verder weg Skyler is gezakt, zo ongeveer Walt voorbij. Haar beschermingsinstinct is inmiddels zo ver doorgeschoten dat ze een koelbloedige moord op Jesse wel een goed idee vindt: “What’s one more?” mompelt ze het uit, een even kille als angstaanjagende opmerking die zelfs een notoire crimineel als Walt verbijsterd achterlaat.

En dan, eindelijk, komen we er achter waarom Jesse niet meer in het huis was. In een wederom briljante plottwist heeft Hank tot aan Walts huis Jesse achtervolgd, hem overtuigd niet de boel af te fikken en Jesse onder huisarrest gezet in zijn eigen (Hanks) huis, iets wat Marie pas goedkeurt zodra Hank zegt dat het zeer slecht nieuws voor Walt is. In navolging van Walt geeft ook Jesse een videoverklaring af, in het bijzijn van Hank en Gomez die inmiddels door Hank ook bij het complot is betrokken. Enig probleem? Geen tastbaar bewijs, zo gemakkelijk had het natuurlijk ook niet kunnen zijn.

Zodoende wordt er een geniepige afspraak op touw gezet waarbij Jesse een microfoontje draagt. Op een groot en druk bezet plein wacht Walt op Jesse en ondanks dat de gehele opbouw van deze scène erg sterk is, maakt Breaking Bad zich uitzonderlijk zeldzaam schuldig aan een ontzettend cliché: de onguur ogende man die half achter de muur staat en al dan niet bij Walt hoort wat leidt tot een klassiek twijfel-moment met bekende uitkomst. Het is overigens wel de katalysator voor de laatste en desastreus klinkende ontwikkeling als Jesse over de telefoon Walt dreigt met extreme gevolgen, waarbij je vreemd genoeg oprecht medelijden krijgt met Walt; een punt waar de makers sowieso onwijs knap mee spelen. Uiteraard duurt dit maar een paar seconden aangezien Walt Todd opbelt, vragend of zijn neo-Nazi oom “een klusje” voor hem wil oplossen. De stront lijkt nu echt helemaal aan de knikker, al was het maar omdat Walt ineens donkere kleding draagt ten opzichte van de eerdere lichte kleding dat deed vermoeden dat de man een magere poging deed ‘goed’ te doen.

“Rabid Dog” duikt aldus weer dieper in de ellende en alleen Walt Jr. is nog het enige lichtpunt. Had je nog iets van sympathie voor Hanks werkwijze dan is dat nu echt weg gezien de wijze waarop hij Jesse tegenover college Gomez als grof vuil wegzet en Marie en Skyler lijken helemaal doorgeslagen. De Arme Walt Jr. is de enige persoon in de serie die nog schoon is, belichaamd in een scène waarbij de jongeman zijn vader innig omhelst en die extra hartverscheurend is omdat de ultieme confrontatie tussen hen een keer zal moeten komen terwijl wij als kijkers al volledig op de hoogte zijn van Walts strapatsen.

Enkele korte overpeinzingen:
* De interessante en unieke tijdlijn-structuur waarbij een geschiedenis (in dit geval Jesse’s verdwijning uit het huis van de Whites) via verschillende gezichtspunten wordt verteld is behoorlijk uniek voor een serie die buiten enkele flashforwards in pre-titelsequenties toch zeer lineair is. Het is in ieder geval een erg snuggere en geslaagde afwisseling.
* De humor was ook in deze aflevering weer aanstekelijk. Hoogtepunt was ditmaal – en zoals zo vaak – Saul die een heel verhaal houdt over Old Yeller, een van de verwijzingen naar de titel. Zonder Saul zou Breaking Bad echt ontzettend zwartgallig geweest zijn. Maar ook de foto met Walt als kerstman is hilarisch, vooral gezien de reactie van misbaar op Jesse’s gezicht.
* Het viel me pas bij herkijk op, maar bevries voor de grap eens het beeld zodra Jesse uit Hanks boekenkast een biografie over Ronald Reagan pakt genaamd “Dutch” (!). Kijk vooral wat er verder in de kast staat! Enkele titels zijn “Big Secrets”, “The Final Days”, “The Rat”, veel boeken over hoe gemakkelijk geld te verdienen en een DVD-box van Deadwood, notabene een serie van concurrent HBO. Al met al een fantastische in-joke.


Onderwerpen: , ,


Reageer op dit artikel