HAFF dag 1
Het onverwachte

21 maart 2013 · · HAFF 2013 + Kritiek

The Triangle Affair

Een festival als het HAFF (Holland Animation Film Festival) is, mede dankzij de beperkte schaal, er een met rauwe randjes. Daarmee doel ik vooral op de programmering, die zeer avontuurlijk is en daardoor ook een paar enorme missers met zich meebrengt. Ook brengt een festival als dit enkele technische onvolkomenheden met zich mee, wat zich uitte in Programma-blok twee met een ontbrekende geluidspoor bij Benjamin’s Flowers, wat de surrealistische short nog absurder maakte. Toch is dit ook de charme van een festival als dit, waarbij je nooit weet wat je kunt verwachten. Dat uit zich in de shorts uit de eerste vier blokken Competitie Shorts, waar pareltjes en gedrochten tussen zitten. Een greep uit de hoogte en dieptepunten van deze eerste vier blokken.


The Triangle Affair (Andres Tenusaar, 2012) (Blok 1)

Een onverwachte maar prachtige film. Deze stopmotion, waarin personages handen als hoofden hebben, vertelt het verhaal compleet in beelden. Deze personages voeren een acrobatische, erotische dans uit, waarbij gebrek aan communicatie en de grillen van het noodlot uitmonden op een poetisch einde. Dit is een film die tegelijkertijd afstandelijk symbolisch én intiem emotioneel is.

★★★★☆

null

Junkyard (Hisko Hulsing, 2012) (Blok 1)

Junkyard

Junkyard, de nieuwe film van Hisko Hulsing (Seventeen (2003)), is een heerlijk grillig meesterwerkje, waarbij de ellendige armoedige buitenwijken van een industriestad veranderen in een hels landschap uit een Jeroen Bosch-schilderij. De animatie-stijl is weelderig: een mix tussen schilderingen, handgetekende beelden, rotoscope en computer-animatie. De film zelf is misschien wat moralistisch, maar maakt een enorme impact. Alsof Ken Loach een Disney-film maakt met camera-werk van Gaspar Noé.

★★★★½

null

Regel van het Inwendige (Arlette Boerlage, 2013) (Blok 2)

Regel van het Inwendige is een van de meest afstotelijke films die ik recentelijk heb gezien. Vorm en inhoud zijn bedroevend. De vorm is amateuristisch, vol onvolkomenheden, houterige animatie en afgrijselijke montage en belichting. De inhoud is pretentieus en ligt er extreem dik bovenop. Cactussen als fallus-symbolen, vaginale haaientanden en drankjes genaamd Lirium, bedacht door de dokters Vlack en Spies. Het “Handboek Freud voor Beginners” had tussen de mottenballen moeten blijven liggen en vervangen worden door “Animatie voor Dummies”.

½☆☆☆☆

null

A Wind Egg (Ryo Okawara, 2012) (Blok 3)

A Wind Egg

A Wind Egg is een gefragmenteerde vertelling met heerlijk gestileerde personages, goede mimiek an karikaturale bewegingen en originele beelden. Door de constant schokkerige bewegingen en de vele dynamische beelden van eieren, kippen en een eigenzinnig gezinnetje ontstaat een nauwelijks grijpbare, los gestructureerde vertelling. Een vertelling die naar traumatische gebeurtenissen hint, maar die opvallend luchtig blijft. Er valt moeilijk een vinger op te leggen waarom deze film zo goed is, maar juist die ongrijpbaarheid is een van de kwaliteiten.

★★★★☆

null

Tram (Michaela Pavlátová, 2012) (Blok 3)

Tram

“Mickey Mousing” is een term uit de animatie-industrie die verwijst naar objecten, personages of dieren die synchroon bewegen met muziek, net als in de vroege filmpjes van die muis waar de term zijn naam aan ontleent. Tram past Mickey Mousing toe op de seksuele dagdromen van een trambestuurster met een groot libido. De op- en neergaande bewegingen op de klanken van Klassieke marsmuziek waren nooit eerder zo suggestief, maar ook zelden zo grappig en ontwapenend.

★★★½☆

null

Here and the Great Elsewhere (Michèle Lemieux, 2012) (Blok 4)

Here and the Great Elsewhere

Een van de meest indrukwekkende animaties in de eerste vier blokken, en dan voornamelijk vanwege de techniek. Here and the Great Elsewhere is gemaakt op een pinscreen, een scherm met honderden kleine horizontale naaldjes die, afhankelijk van hun positie, lichte vlekken en schaduwen vormen die uiteindelijk foto-realistische beelden oplevert. Here and the Great Elsewhere gebruikt de pinscreen als een metafoor voor de plaats van atomen in het geheel, en animatie als symbool voor het universum. Een film die je laat nadenken, en die op indrukwekkende wijze het heelal probeert weer te geven met zoiets kleins als naalden.

★★★★½


Onderwerpen: , , , , , , , , , , , ,


Reageer op dit artikel