Het tweede en laatste weekend van het filmfestival heeft zijn intrede gedaan, wat ertoe leidt dat dit het laatste artikel is in de IFFR reeks. De vijf laatst geziene films vormen een bitterzoet einde, met zowel de beste als de slechtste film van het festival. Met de nieuwe Solondz en Crying With Laughter eindigt het festival niet enkel qua niveau van de films bitterzoet, ook de films zelf maken soms vreemde sprongen met emoties, en dat niet altijd in positieve zin.

Lees de rest van: IFFR 2010 Dag 10

Gisteravond concludeerde ik met enkele andere vaste bezoekers dat de festivalblues één dag voor het einde er toch weer was ingekropen. De hele dag films kijken is hartstikke leuk, maar na bijna anderhalve week van toch aardig wat serieuze films zit de klad er een beetje in en slaat de vermoeidheid toe. Vanochtend had ik echter nergens meer last van, dankzij Fantastic Mr. Fox. Na deze heerlijke nieuwe film van Wes Anderson kon ik er de rest van de dag weer prima tegenaan. Niet dat ik daarvoor overigens een slechte dag had, met o.a. een zeer verrassende Tiger nominatie en een favoriete klassieker op het witte doek.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 9

De afbeelding hierboven symboliseert best wel mooi mijn gevoel naar het festival dit jaar. Hoewel de aanhoudende sneeuw nog altijd door mij werd bejubelt (er is niets mooiers dan vanuit de trein het witte landschap aan je voorbij zien trekken) was de opwarming van Nederland en de daardoor onstaande waterige drap een werkelijke nachtmerrie. Met name het Schouwbugplein was in een nacht keihard vriezen omgetoverd tot een ijsbaan dat slapstick-achtige taferelen opleverde. Wanneer je ’s ochtends dan niet was gevallen, stond je ’s middags wel weer met je poten in de smeltsneeuw. Daarbij bezocht ik het festival een dag langer, met het doel wat rond te hangen met regisseur Raya Martin (die ik zondagavond had gesproken na al eerder wat internetcontact te hebben gehad), maar de beste man liet, op enkele SMS’jes na, niets meer van zich horen of zien. Bedroevend.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 8

Woensdagochtend vreesde ik even dat het flink mis zou gaan. Na drie matige tot slechte films op een rij was ik bang voor een losing streak, maar de eerste film daarna, Symbol was gelijk de grappigste van het festival. Alle zorgen voor niets dus. En in de avond kreeg die nog een prima vervolg in de vorm van het Britse debuut Skeletons.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 7

Na de rustige start van het festival, brak in het weekend de ware gekte uit. Vaak gezellige gekte, maar door organisatorische fouten onstane rijen voor het Luxor zijn vooral vervelend, zeker met het niet al te beste weer. Gelukkig slaat de stress eenmaal binnen om in een ontspannen sfeertje waar elke mede-filmfestivalganger een vriend is. Het bleek een zeer geslaagd weekend, met vele verassingen, al dan niet noodzakelijk in positieve zin. Een weekend van grote esthetische tegenstrijdigheden, van een bizarre Q&A en van een verkramp lichaam dankzij het Luxor, waar de stoelen en banken nog het dichtst in de buurt komen van martelwerktuigen.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 6

Het was voor het eerst dat ik, voordat het programma überhaupt online ging, precies wist wat ik wilde gaan zien. Het IFFR comité was enkele weken ervoor al begonnen met het druppelen van informatie en gulzig hing ik onder hun kraan. Daarbij werd ik dankzij het notitieblokje van The Auteurs bijpraat over eventuele films die nog zouden worden aangekondigd. Weinig verassing dus, hoewel de afwezigheid van een Lawlor/Molloy film (alwaar ik twee jaar geleden de briljante short Joy van zag) en Picture Start (een documentaire van cinematograaf Christopher Doyle die bestaat uit beelden die voor en na een desbetreffende scène uit talloze films werden opgenomen) toch wel enigszins moest betreuren. Niettemin leek mijn derde keer het hoogtepunt te worden, totdat ik mijn portemonnee verloor en gedoemd was met enkel Kruidvat-kaartjes in het weekend voor vier films op en neer te reizen. De eerste helft werd getekend door Content en Independencia, twee totaal tegenover gestelde films die je ook nergens anders verwacht te zien.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 5

Let the good times roll! Na de uitstekende zaterdag bleef de kwaliteit van de films ook op zondag hoog. Geen verrassing bij de eerste film van de dag, want Dial M For Murder (3D) was gegarandeerd plezier. Het Griekse Dogtooth verraste wel, en verwarde me in eerste instantie nogal. Tenslotte was daar Lebanon, dat zich makkelijk laat omschrijven als “Das Boot in een tank”. Overweldigend.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 4

De eerste dagen op het IFFR van dit jaar bleken wat stroef te verlopen, althans de sfeer leek er nog niet echt in te zitten. De drukte op het Schouwburgplein was grotendeels afwezig, en ook in de cafe’s, normaliter tot de nok toe gevuld met filmverslaafden, heerste er vooral rust. In het weekend bleek godzijdank de IFFR sfeer teruggekeerd, en was het als vanouds een wedstrijd om zoveel mogelijk films op een dag te zien.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 3

Sinds mijn vorige stuk heb ik al heel wat films gezien, die stuk voor stuk bevielen. Films van grote namen als Coppola, Herzog en Joon-ho Bong, maar de meest indrukwekkende titel van het festival tot nu toe is Valhalla Rising , een vikingfilm van Nicolas Winding Refn. Een naam die mij nog niet heel veel zegt, maar daar ga ik na het zien van dit huzarenstukje wel verandering in brengen. Niet sinds ik vorig jaar op het festival The Chaser zag heb ik zo’n pure filmervaring gehad, hoewel het een film van een hele andere orde is.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 2

Hét festival is weer begonnen! Ondanks een ernstig slaapgebrek was de eerste dag gisteren een groot succes, met drie puike films: Los viajes del viento, Kamui en A Brighter Summer Day. Daarnaast bracht de dag ook nog eens ontmoetingen met FilmTotaal collega’s, oude docenten en vaste bezoekers van Salon Indien. Vandaag is tot nu toe minder bijzonder verlopen, beginnende met het nog zeer nodige inhalen van slaap en een matige Vietnamese film.

Lees de rest van: IFFR 2010 dag 1